گراييده است ، چه دليلی بهتر از اينكه " اهورامزدا " در دوره‏های بعد شكل و شمايل پيدا كرده و مجسمه‏اش همه جا ديده می‏شود . قبلا گفتيم كه زردشت آنچنانكه به او نسبت می‏دهند به مفهوم خدای مجرد پی برده بوده است ، لهذا آنجا كه از قربانی نهی می‏كند می‏گويد " خدا جسم‏ نيست كه احتياج به غذا داشته باشد " ( 1 ) . ولی خدا در دوره ساسانی رسما دارای شكل و شمايل و ريش و عصا و رداست‏ . نقشهايی كه از دوره ساسانی در نقش رجب و نقش رستم و طاق بستان مانده‏ و در آن نقشها اهورامزدا تاج سلطنت را به اردشير يا شاهپور يا خسرو عطا می‏كند نشان می‏دهد كه چگونه موبدان ساسانی از اهورامزدا كه در انديشه‏ زردشت تجرد يافته بود بتی ساخته‏اند . كريستن سن نقش رستم را اينچنين شرح می‏دهد : اورهرمزد تاجی كنگره دار بر سر نهاده است و گيسوان مجعدش از بالای سر و ميان تاج پيدا است . حلقه‏های گيسو و ريش دراز و مربع او هيئتی بسيار عتيق دارد ، لكن از حيث لباس چندان با شاه متفاوت نيست ، او نيز نوارهای چين خورده دارد كه از تاجش آويخته است . زين و برگ اسبان ( اسب خدا و اسب شاه ) يكسان است ، فقط لوحی كه در قسمت مقدم زين شاه‏ نهاده‏اند منقش به سر شيران برجسته است ، اما زين اسب اورمزد دارای‏ نقش گل است ( 2 ) . پاورقی : ( 1 ) قرآن كريم می‏فرمايد : " لن ينال الله لحومها و لا دمائها و لكن‏ ينالها التقوی منكم »" ولی قرآن اصل قربانی را به عنوان اطعام فقرا منع‏ نمی‏كند . و اطعموا البائس الفقير 0 و كلوا منها و اطعموا القانع و المعتر ». ( 2 ) ايران در زمان ساسانيان ، صفحه . 112 ايضا رجوع شود به صفحه 110 ، شمايل خدا در نقش رجب ، و صفحه 257 ، شمايل خدا در نقش رستم ، و صفحه 481 شمايل خدا در طاق بستان .