شكلهای مختلف قرائت آنها بيان می‏شود . صحابه قرآن را از پيغمبر اكرم می‏آموختند . رسول اكرم بعضی از صحابه را مستقيما تعليم می‏دادند و آنان را كه قرآن را آموخته بودند مأمور تعليم‏ برخی ديگر می‏كردند . تابعين كه عصر رسول اكرم را درك نكرده بودند قرآن‏ را از صحابه آموختند . در همين وقت بود كه گروهی متخصص قرائت و تعليم‏ صحيح قرآن به وجود آمد و عامه مسلمانان كه در اين هنگام زياد شده بودند و با حرص و ولع شديد به تعلم قرآن رو كرده بودند به اين متخصصان رو می‏آوردند . اين متخصصان كيفيت قرائت خود را از ائمه ، يا از صحابه‏ روايت می‏كردند و هر كدام به نوبه خود شاگردان و متخصصانی تربيت می‏كردند كه در كتب تواريخ و تراجم ضبط شده است . اينكه علت اختلاف قرائات چيست ؟ آيا در زمان رسول اكرم هم قرائات‏ مختلف وجود داشته يا نه ؟ و به فرض اول آيا خود آن حضرت اجازه داده‏ بودند كه برخی كلمات به وجوه مختلف قرائت شود و به عبارت ديگر آيا از اول برخی كلمات قرآن با وجوه مختلف به آن حضرت وحی شده است و يا آنكه‏ علت اختلاف قرائات همان چيزی است كه در ساير كتابها به واسطه اختلاف‏ نقل راويان پيدا ميشود ؟ مطلبی است كه در جای ديگر بايد بحث شود . آنچه‏ مسلم است اين است كه مسلمين نهايت كوشش را به كار می‏بردند تا قرآن‏ كريم را آن چنان قرائت كنند كه شخص رسول اكرم قرائت می‏كرده‏اند ، لهذا قرآن را نزد كسانی می‏آموختند كه بلاواسطه يامع‏الواسط ه از رسول اكرم‏ آموخته بودند . در ابتداء قاريان شفاها و سينه به سينه فن قرائت را از اساتيد و معلمان خويش فرا می‏گرفتند و به شاگردان تعليم می‏دادند ، سپس در اين علم‏ كتابهايی تاليف شد . بعضی مدعی شدند اول كسی كه در علم قرائت كتاب تأليف كرد ابوعبيد قاسم بن سلام ، متوفادر 224 هجری بود . ولی اين نظر مردود شناخته شده است‏ .