درباره مالك بن انس ، امام معروف اهل سنت ، كه نژاد عرب دارد ، نوشته‏اند كه در آغاز كار می‏خواست رشته موسيقی را تعقيب كند ، مادرش او را منع كرد و گفت چون چهره و قيافه‏ای زيبا نداری بهتر است رشته فقه را دنبال كنی ، همين كار را كرد ( 1 ) . احمد امين پس از اينكه می‏نويسد : حجاز ، هم مركز فقه و حديث بود و هم‏ مركز لهو و غنا ، و می‏گويد طبيعی است كه مركز فقه و حديث باشد اما چطور شد كه مركز لهو و غنا شد ؟ می‏گويد : شايد علت اين جريان خوش طبعی ورقت احساسات اهل حجاز بوده است حتی‏ فقهای حجاز ( 2 ) در اين مسئله از فقهای عراق آسانگيرتر بودند ما قبلا گفته‏ايم كه در عراق همه تشددها و تعصبها و سختگيريهای مسائل دينی مولود ايرانيان بود ، آنان بودند كه نسبت به حريم دين حساسيت بيشتری نشان‏ می‏دادند . آنگاه داستان ذيل را از كتاب اغانی ابوالفرج اصفهانی نقل می‏كند : عبيدالله بن عمر عمری گفت : به سفر حج رفته بودم ، زنی زيبا ديدم كه‏ برخلاف دستور اسلام ، در حال احرام لودگی می‏كرد و سخنان زشت بر زبان‏ می‏آورد ، من نزديك شدم و گفتم : كنيز خدا ! آيا فراموش كرده‏ای كه به حج‏ آمده‏ای ؟ از خدا نمی‏ترسی كه در حال احرام چنين سخنان زشت به زبان می‏آوری‏ ؟ زن نقاب از چهره زيبای خويش كه خورشيد را به سخره می‏گرفت برافكند ، آنگاه گفت عموی پاورقی : ( 1 ) فجرالاسلام ، صفحه . 177 ( 2 ) البته فقهای سنی ، اما فقهای شيعه به تبع اهل بيت ( ع ) چنانكه‏ گفتيم سخت مخالفت می‏كردند .