دارند كه منبع اصلی عرفان اسلامی قرآن و سنت است . با نقل جمله‏هائی از نيكولسون اين بحث را پايان می‏دهيم . وی می‏گويد : در قرآن می‏بينيم كه می‏گويد " خدا نور آسمانها و زمين است " ( 1 ) " او اولين و آخرين می‏باشد " ( 2 ) " هيچ خدائی غير او نيست " ( 3 ) " همه چيز به غير او نابود می‏شود " ( 4 ) " من در انسان از روح خود دميدم‏ " ( 5 ) " ما انسان را آفريديم و می‏دانيم روحش با او چه می‏گويد ، زيرا ما از رگ گردن به او نزديكتريم " ( 6 ) " به هر كجا رو كنيد همانجا خدا است " ( 7 ) " به هر كس خدا روشنی ندهد او به كلی نور نخواهد داشت " ( 8 ) محققا ريشه و تخم تصوف در اين آيات است و برای صوفيان‏ اولی ، قرآن نه فقط كلمات خدا بود ، بلكه وسيله تقرب به او نيز محسوب‏ می‏شد ، به وسيله عبادت و تعمق در قسمتهای مختلفه قرآن ، مخصوصا آيات‏ مرموزی كه مربوط به عروج ( معراج ) است متصوفه سعی می‏كنند حالت صوفيانه‏ پيغمبر را در خود ايجاد نمايند ( 9 ) . و هم او می‏گويد : " اصول وحدت در تصوف ، بيش از همه جا در قرآن ذكر شده و همچنين‏ پيغمبر می‏گويد كه خداوند می‏فرمايد : چون بنده من در اثر عبادت و اعمال‏ نيك ديگر به من نزديك شود من او را دوست خواهم داشت ، بالنتيجه من‏ گوش او پاورقی : ( 1 ) الله نور السموات و الارض ». ( 2 ) هو الاول و الاخر ». ( 3 ) لا اله الا هو ». ( 4 ) كل من عليها فان ». ( 5 ) و نفخت فيه من روحی ». ( 6 ) انا خلقنا الانسان و نعلم ما توسوس به نفسه و نحن اقرب اليه‏ من حبل الوريد ». ( 7 ) اينما تولوا فثم وجه الله ». ( 8 ) و من لم يجعل الله له نورا فما له من نور ». ( 9 ) كتاب ميراث اسلام ، مجموعه‏ای از مقالات مستشرقين درباره اسلام‏ صفحه . 84