مهاجرت كرد و در اين شهر به رياضت مشغول گرديد و از اين رو به چشتی‏ معروف شده . وی پس از مدتی اقامت در چشت عازم طوس گرديد و در طابران‏ ، در خانقاه خواجه عثمان هارونی ، كه يكی از مشايخ بزرگ خراسان بود ، رحل اقامت افكند ، و در آنجا در نزد خواجه عثمان به تكميل مقامات‏ عرفانی و روحانی مشغول شد . و سرانجام دست ارادت به خواجه عثمان داد و در زمره خلفای وی قرار گرفت . خواجه معين‏الدين ازطوس رهسپار بغداد گرديد و مدتی در اين شهر كه در آن‏ روزگار از مراكز مهم علوم و معارف اسلامی بود توقف كرد و از مشايخ آنها نيز بسيار استفاده كرد و خود نيز مجلس تدريس و ارشاد تشكيل داد . گروهی از او استفاده كردند و چندی نيز در حرمين شريفين و شام و مصر گردش نمود و خلايق بسياری از او اجازه گرفتند و از مجلس علمی و عرفانی‏ او استفاده بردند . در آغاز قرن هفتم هجری سلطان شهاب الدين غوری از موطن اصلی خود در فيروزكوه كه در ميان كوهستانهای سر بر آسمان كشيده غور در مشرق هرات‏ قرار دارد به هندوستان لشكر كشيد . وی پس از اينكه لاهور را از بازماندگان و سلاطين غزنوی گرفت به طرف دهلی حركت كرد و پس از چندی‏ دهلی را فتح نمود و آنجا را پايتخت خود قرار داد . پس از اينكه ناحيه‏ پنجاب به تصرف مسلمين درآمد و نفوذ اسلام در آن مناطق برقرار گرديد ، گروهی از دانشمندان و رهبران مسلمانان برای ترويج و تبليغ دين مقدس اسلام‏ به پنجاب و راجستان مهاجرت كردند و به فعاليتهای دينی و مذهبی مشغول‏ شدند . خواجه معين‏الدين در اين هنگام همراه سلاطين و امرای غوری به‏