از نسكهای اوستا محتوی قواعد و احكامی در اين خصوص بوده‏اند ( 1 ) . ايضا می‏گويد : اطلاعاتی كه راجع به جامعه ايرانی می‏توانيم از منابع قديمه استخراج كنيم‏ ، هر چند ناقص و پراكنده است ولی ما را با يك جامعه آشنا می‏كند كه‏ نيروی ذاتی و استحكام باطنی آن مبتنی بر علائق عميق و عتيقی بود كه راجع‏ به پيوند خلل ناپذير دودمانی داشت . قوانين را برای پاسبانی خانواده ( خون نژاد ) و دارايی ( مالكيت ) وضع كرده بودند و به اين وسيله‏ می‏خواستند امتياز طبقات را با دقت هر چه تمامتر حفظ كنند ( 2 ) . . . كريستن سن در فصل هشتم كتاب خويش نيز نمونه‏ها و دلائل و قرائنی برای‏ زندگی خشن طبقاتی آنروز ذكر می‏كند ( 3 ) . دو مزيل نيز در مقاله‏ای تحت عنوان " طبقات اجتماعی ايران قديم " توضيحاتی در اين زمينه داده است ( 4 ) . مسئله تعليمات عمومی و روحانيت دينی كه با هم مربوط بوده‏اند وضع خاصی‏ داشته است . سعيد نفيسی می‏گويد : در اين دوره طبقه روحانيان در ايران برتری كامل در همه شؤون اجتماعی‏ داشتند ، روحانيان به سه دسته تقسيم می‏شدند ، نخست موبدان بودند . . . سركرده موبدان ، به عنوان موبدان موبد ، يا موبد موبدان در پايتخت ، اول‏ شخص مملكت و دارای اختيارات نامحدود بوده است . . . پس از پاورقی : ( 1 ) ايران در زمان ساسانيان ، صفحات 343 - . 346 ( 2 ) همان كتاب ، صفحه . 359 ( 3 ) رجوع شود به صفحات 388 و 390 و 425 و 426 و 532 همان كتاب . ( 4 ) كتاب تمدن ايرانی ، صفحات 51 - . 56