نخست دادويه به خانه قيس وارد شد و بلافاصله توسط گروهی كه قبلا آماده‏ شده بودند كشته شد . پس از چند لحظه فيروز از راه رسيد ، همينكه وارد خانه شد شنيد دو زن از پشت بام با همديگر می‏گويند اين مرد هم الان كشته‏ خواهد شد ، همانطور كه قبل از رسيدن او دادويه را كشتند . فيروز پس از شنيدن اين سخن بلافاصله از منزل بيرون شد و ياران قيس چون‏ اين را بديدند وی را تعقيب كردند ، ليكن نتوانستند او را دريابند . فيروز به سرعت تمام از آن حوالی دور شد و در بين راه جشيش ديلمی را ديد كه وی برای شركت در ناهار به منزل قيس می‏رود ، بلافاصله خود را به‏ وی رسانيد و جريان را گفت ، و بدون درنگ هر دو به طرف كوه خولان رفتند ، و در آنجا در نزد خويشاوندان فيروز قرار گرفتند . فيروز و جشيش هر دو از كوه بالا رفتند و ياران قيس با ديدن اين وضع‏ مراجعت نمودند . در اين هنگام كه فيروز از صنعا بيرون شده بود بار ديگر اصحاب اسود عنسی به فعاليت پرداختند . پس از استقرار فيروز در كوه خولان گروهی از مسلمانان عرب و ايرانی بار ديگر اطراف فيروز را گرفتند . فيروز همه اين حوادث را به مدينه گزارش‏ داد . رؤسای قبايل عرب از ياری فيروز و ايرانيان مسلمان دست برداشتند و راه‏ اسود كذاب گرفتند . قيس دستور داد همه ايرانيان را از يمن خارج كنند و به آنان دستور دادند هر چه زودتر به سرزمين خود مراجعت كنند ، زنان و فرزندان فيروز و دادويه را نيز مجبور كردند از يمن بيرون روند . هنگامی كه فيروز از اين جريان اطلاع پيدا كرد ، تصميم گرفت كه با قيس‏ بن عبد يغوث جنگ كند . فيروز برای چند قبيله از اعراب نوشت كه وی را در جنگ مرتدين ياری كنند .