دوره ساسانی مبنای نظريات كريستن سن واقع شده است ، در خانواده‏های‏ ممتاز ، زنان گاهی از تعليمات عاليه برخوردار بوده‏اند ، يعنی اصل " زندگانی طبقاتی " در اين مورد نيز مانند همه موارد ديگر حكفرما بوده‏ است . همچنانكه در دوره ساسانی دو تن از دختران خسرو پرويز : پوران دخت‏ و آزرمی دخت ، برای مدت كوتاهی سلطنت كردند ، انتخاب آنها به سلطنت‏ به واسطه اعتقاد عظيمی بود كه ايرانيان به " تخمه شاهی " داشتند . ايرانيان شاهان خويش را ايزد نژاد می‏پنداشتند . اردشير بابكان كه‏ سرسلسله ساسانيان است نسب خويش را به شاهان قديمتر ايران رساند تا از اين جهت ايرادی نباشد كه چگونه كسی كه از " تخمه شاهی " نيست مدعی‏ سلطنت است . در آشفتگی پس از خسرو پرويز دو تن كه از تخمه شاهی نبودند مدعی تاج و تخت شدند ، ولی چون از تخمه شاهی نبودند نتوانستند دوام‏ بياورند . دختران پرويز در دوره آشفتگی پس از پرويز از آن جهت به‏ پادشاهی رسيدند كه شيرويه ، پسر خسرو پرويز ، هفده تن برادران خود را كشته بود و تنها كسی كه از تخمه شاهی باقی مانده بود اين دو دختر بودند . اعتقاد عظيم به خون و نژاد را با مسئله حقوق زن نبايد اشتباه كرد ، پادشاهی پوران و آزرمی دخت و همچنين تحصيلات عاليه چند زن از طبقات‏ ممتاز را نتوان مقياسی برای حقوق زن به طور عموم در آن دوره قرار داد . كريستن سن می‏گويد : منابع تاريخی كه داريم اطلاعی در باب تعاليم دختران به دست نمی‏دهد . بارتلمه چنين حدس می‏زند كه تعليم دختران بيشتر مربوط به اصول خانه داری‏ بوده است . بعلاوه ، بغ نسك صريحا از تعليمات زن در فن خانه داری بحث‏ می‏كند ، معذلك زنان خانواده‏های ممتاز گاهی تعليمات بسيار عميق در علوم‏ تحصيل می‏كرده‏اند . كريستن سن در فصل هفتم كتاب خويش كه درباره نهضت مزدكيه بحث می‏كند می‏گويد :