( السعاده والاسعاد ) و ديگری در فلسفه بنام ( الامدالی الابد ) كتابی هم در دفاع از اسلام و تفوق آن بر ساير اديان نوشته است بنام ( الاعلام بمناقب‏ الاسلام ) . وهم مينويسد كه همچنانكه به فلسفه يونانی علاقمند بود به فلسفه سياسی‏ ساسانيان نيز علاقه‏مند بود و خود شاگرد ابوزيد بلخی بود . بعضی مدعی شده‏اند كه ميان عامری و ابن‏سينا نامه‏ها مبادله شده ولی محتمل‏ به نظر نمی‏رسد ، زيرا ابن سينا در وقت وفات عامری يازده ساله بوده است‏ . گفته‏اند عامری شاگرد ابوزيد بلخی بوده است ، ولی بعيد است كه عامری‏ شاگرد بلاواسطه بلخی باشد ، زيرا بلخی در سال 322 درگذشته است و عامری در سال 381 و عليهذا ميان وفات استاد و شاگرد 59 سال فاصله است . 3 - ابوالخير ، حسن بن سوار ، معروف به ابن الخمار ، هم حكيم است و هم طبيب و هم مترجم از سريانی به عربی ، ولی بيشتر طبيب است تا فيلسوف يا مترجم . شاگرد يحيی بن عدی منطقی سابق الذكر بوده و شاگردان‏ زيادی تربيت كرده است . ابتدا مذهب نصرانی داشت و در آخر عمر ( مطابق‏ نقل نامه دانشوران ) مسلمان شد . ابن‏النديم كه معاصر وی بوده ، و به تبع او ابن القفطی ، او را فوق‏العاده با هوش و فطن خوانده است ، نامه دانشوران مدعی است كه عمر طولانی كرده ولی تاريخ وفات او را نمی‏نويسد . مرحوم محمد قزوينی در بيست‏ مقاله ، مقاله مربوط به تتمه صوان الحكمه ( ج 2 صفحه 141 ) مدعی است كه‏ وفات ابوالخير در سال 408 بوده است . گويند بوعلی كه معمولا معاصران خود را به چيزی نمی‏گرفت از ابوالخير به‏ نيكی ياد كرده و گفته : " ابوالخير را در رديف ديگران نبايد شمرد ، خداوند ملاقات او را روزی كند " ( 1 ) . پاورقی : ( 1 ) نامه دانشوران ، ج 1 صفحه . 84