. 2 - من لايحضره الفقيه تأليف رئيس المحدثين ابوجعفر محمدبن علی بن‏ بابويه قمی معروف به صدوق ، خودش و پدرش از بزرگان طراز اول علماء شيعه‏اند و خاندان صدوق يك خاندان معروف است در شيعه . صدوق در حدود سيصد تأليف و تصنيف داشته است . نام " من لايحضره الفقيه " را كه به‏ معنی " خودآموز فقه " است از كتاب " من لايحضره الطبيب " محمدبن‏ زكريای رازی اقتباس كرده است كه به معنی " خودآموز طب " است . كتاب من لايحضره الفقيه مشتمل بر پنج هزار و نهصد و بيست حديث است . شيخ صدوق نيز رحله حديثی داشته است . در جوانی به بغداد مسافرت كرد . مشايخ بزرگ از محضرش استفاده می‏كردند و با اعجاب و تحسين به وی‏ می‏نگريستند شيخ صدوق برای ملاقات با ساير رجال حديث كه در خراسان‏ می‏زيسته‏اند به شهرهای نيشابور ، طوس ، سرخس ، مرو ، بخارا ، فرغانه‏ مسافرت كرد . در مقدمه من لايحضره الفقيه به اين مسافرت اشاره می‏كند . وفات شيخ صدوق در 381 واقع شد و در نزديكی حضرت عبدالعظيم در محلی كه‏ هم اكنون به نام خودش معروف است دفن شد . 3 - تهذيب الاحكام ، تأليف شيخ الطائفه ابوجعفر محمدبن الحسن الطوسی‏ قبلا در عداد مفسرين ذكری از اين نابغه عظيم شد . اين مرد در اكثر علوم‏ اسلامی