و خويشان نزديك با نهايت نفرت ذكر می‏كنند ، چنين نسبتی را " هرودوت‏ به كمبوجيه ، و پلوتارك به اردشير دوم هخامنشی داده‏اند ولكن بعضی از نويسندگان پارسی زردشتی اين نسبت را رد كرده می‏گويند . كلمه خواهر را در مورد اشكانيان نبايد به معنی حقيقی فهميد ، كليه شاهزاده خانمها را شاهان‏ پارتی خواهر می‏خواندند زيرا از يك دودمان و خانواده بودند و دختر عمو و نوه عمو و غيرها نيز در تحت اين عنوان در می‏آمدند . آنگاه خود مشيرالدوله اضافه می‏كند و می‏گويد : ولی چون در تاريخ نويسی بايد حقيقت را جستجو كرد و نوشت ، حاق مسئله‏ اين است كه ازدواج با اقربای خيلی نزديك در ايران قديم موسوم به " خوتك دس " پسنديده بوده و ظاهرا جهت آن را حفظ خانواده و پاكی نژاد قرار می‏دادند ( 1 ) . يعقوبی - مورخ معتبر قرن سوم هجری ، كه خود ايرانی است نيز می‏گويد : ايرانيان با مادران و خواهران و دختران خود ازدواج می‏كردند و اين كار را نوعی صله رحم و عبادت می‏دانستند ( 2 ) . كريستن سن درباره عيسويان ايران می‏گويد : آنها نيز به تقليد زردشتيان بر خلاف قوانين مذهبی خود به مزاوجت با اقارب عادت كرده بودند " ماربها " كه در سال 540 ( ميلادی ) جاثليق‏ عيسويان شده بود بر ضد اين امر كه خلاف شرع نصاری بود كوششی فوق العاده‏ كرد ( 3 ) . در صدر اسلام ، ازدواج با محارم ميان زردشتيان امر رائجی بوده است ، لهذا اين مسئله پيش آمده است كه گاهی بعضی از مسلمين بعضی از زردشتيان‏ را به علت اين پاورقی : ( 1 ) جلد نهم چاپ جيبی ، صفحه . 2693 ( 2 ) تاريخ يعقوبی ، جلد اول ، صفحه . 152 ( 3 ) ايران در زمان ساسانيان ، صفحه . 448