تخلص می‏كرده است . هر چند در هر دو قسمت شعر دست پائين فراوان دارد ، اما در هر دو قسمت برخی اشعار دارد كه در اوج زيبائی و كمال و شور و حال‏ است . حكيم سبزواری در سال 1289 در يك حالت جذبه مانندی درگذشت . يكی از شاگردانش در تاريخ وفاتش چنين سروده است :
اسرار چو از جهان بدر شد
از فرش به عرش ناله برشد
تاريخ وفاتش ار بجوئی
گويم : " كه نمرد ، زنده‏تر شد "
شاگردان حاجی تا آنجا كه ما فعلا اطلاع داريم عبارتند از : ملاعبدالكريم خبوشانی ( قوچانی ) كه بر منظومه منطق حاشيه دارد . ميرزا حسين سبزواری مقيم تهران استاد ملامحمد هيدجی و ميرزا علی‏اكبر يزدی مقيم قم ( 1 ) . حاج ميرزا حسين علوی سبزواری مقيم سبزوار كه در جامعيت و تحقيق در عصر خود بی نظير شناخته می‏شد ( 2 ) . حكيم عباس دارابی استاد معروف فلسفه در استان فارس ( 3 ) . شيخ ابراهيم سبزواری استاد شيخ الرئيس قاجار ( 4 ) . شيخ محمد ابراهيم تهرانی كه با حكيم سبزواری مراسلات داشته و علامه‏ تهرانی آنها را نزد شيخ محمد جواد جزائری ديده است ( 5 ) . سيد ابوالقاسم موسوی زنجانی ( 6 ) . سيد عبدالرحيم سبزواری ( 7 ) . ملا محمد صباغ ( 8 ) . پاورقی : ( 1 ) ريحانةالادب‏ج 6 صفحه 381 و نقباءالبشر ص . 502 ( 2 ) نقباء البشر صفحه . 569 ( 3 ) نقباءالبشر صفحه . 983 ( 4 ) نقباءالبشر صفحه . 3 ( 5 ) الكرام البرره ص . 6 ( 6 - 7 - 8 ) نقباءالبشر صفحه 51 - 727 - . 854