ملاعبدالله معروف و كتاب درسی طلاب در منطق است . بعضی مدعی شده‏اند كه‏ از علوم شرعيه بی‏اطلاع بوده است ، ولی برعكس ، هم فقيه بوده و هم اهل‏ معقول ، خصوصا منطق . در شيراز نزد جمال‏الدين محمود سابق‏الذكر و امير غياث‏الدين دشتكی تحصيل كرده است در آخر عمر به عراق رفته و مجاور شده و در همانجا در سال 981 درگذشته است ( 1 ) . 2 - ملاحبيب‏الله باغنوی شيرازی معروف به ملاميرزاجان و فاضل باغنوی . شاگرد جمال‏الدين محمود بوده و چند حاشيه و شرح از علامه دوانی را حاشيه‏ كرده است در سال 994 درگذشته است . در طبيعيات شرح منظومه سبزواری از او با عنوان ( فاضل باغنوی ) ذكری به ميان آمده است . 3 - شمس‏الدين محمد خفری شيرازی ، شاگرد امير غياث‏الدين منصور بوده‏ است و ظاهرا حوزه درس علامه دوانی و سيد صدرالدين دشتكی را نيز درك‏ كرده است شرح تجريد و شرح حكمةالعين را حاشيه زده و رساله‏ای تحت عنوان‏ اثبات الواجب دارد . مرد دقيق‏النظری بوده است ، صدرالمتألهين در جلد اول اسفار مطالبی از او نقل كرده و مورد بحث قرار داده است . خفری را می‏توان از طبقه نوزدهم هم به شمار آورد يعنی او از جوانسالان طبقه نوزدهم‏ و كهنسالان طبقه بيستم بوده است وی در سال 957 يا 935 درگذشته است . 4 - خواجه افضل‏الدين تركه . از شاگردان جمال‏الدين محمود است ( 2 ) صاحب روضات می‏گويد فاضل حكيم خواجه افضل الدين محمدبن حبيب‏الله معروف‏ به تركه ، استاد شيخ ابوالقاسم كازرونی حكيم امامی معروف به نصرالبيان‏ است نصرالبيان در كتاب سلم السموات كه بخشی از آن در تاريخ حكما است‏ ( صاحب روضات از آن كتاب فراوان بهره برده و نقل می‏كند ) درباره استاد خويش گفته پاورقی : ( 1 ) روضات الجنات ص . 358 ( 2 ) شرح زندگانی جلال‏الدين دوانی ص . 110