طبقه بيست و نهم 1 - ميرزا حسن نوری فرزند ملاعلی نوری . بعد از پدر ، حوزه تدريس قابل‏ توجهی تشكيل داد ، مرحوم آقا علی مدرس زنوزی تهرانی كه ذكرش خواهد آمد در مدتی كه به اصفهان رفته از محضر درس اين استاد استفاده كرده است . بنابر نقل استاد جلال‏الدين همائی در مقدمه ( برگزيده‏ای از اشعار سه شاعر بزرگ اصفهان ) ، برخی او را بر پدرش ترجيح می‏داده‏اند . از او اثر قابل‏ توجهی در دست نيست كه بشود درباره‏اش داوری كرد ، ولی شاگردی افرادی‏ نظير آقاعلی مدرس گواه صادقی است بر مراتب فضلش . به هر حال از كسانی‏ است كه در انتقال فلسفه از نسل پيش از خودش به نسل بعد از خودش عامل‏ مؤثری بوده است . 2 - ملااسماعيل بن ملامحمد سميع در بكوشكی اصفهانی معروف به واحدالعين . از اجلاء شاگردان ملاعلی نوری و استاد حاج ملا هادی سبزواری است ، حوزه‏ درس قابل توجهی داشته ، اسفار و مشاعر صدرا و شوارق لاهيجی را حاشيه كرده‏ و عرشيه صدرا را شرح كرده است . در سال 1277 درگذشته است ( 1 ) 3 - ملاعبدالله زنوزی . اين مرد همان است كه به تقاضای محمد حسين خان‏ مروی ، حكيم نوری او را برای تدريس فلسفه از اصفهان به تهران فرستاد . مركزيت تهران در مقابل اصفهان كه تدريجا اصفهان از رونق افتاد ، از اين‏ زمان شروع شد ملاعبدالله مطابق گزارشی كه فرزند برومند عاليقدرش آقاعلی‏ مدرس داده است مقدمات را در آذربايجان تحصيل كرده و سپس به كربلا رفته‏ و از حوزه فقه صاحب رياض بهره‏مند شده و آنگاه مدتی در قم از محضر درس‏ ميرزای قمی مجتهد معروف بهره‏مند شده ، بعد به اصفهان رفته و از محضر حكيم نوری حكمت آموخته و در سال 1237 به تهران منتقل شده است . پس از بيست سال تدريس و افاضه در مدرسه پاورقی : ( 1 ) ريحانة الادب‏ج 6 ص . 285