بوزجانی نيشابوری . عبدالرحمن ضوفی رازی ، ابوسهل كوهستانی طبرستانی و غير هم كه در فصل جداگانه‏ای بايد بحث شود . طبقه هفتم اين طبقه دو گروهند : گروه شاگردان ابن سينا و گروهی كه نزد او شاگردی‏ نكرده‏اند اما گروه اول : 1 - ابوعبدالله فقيه معصومی ، شيخ درباره‏اش گفته است : او برای من‏ مانند ارسطو است برای افلاطون ، شيخ رساله عشق را به خواهش او و بنام او نوشته است و هم اوست كه واسطه پرسش و پاسخهای ابوريحان و بوعلی بود و بعد از آنكه ابوريحان كلمات تندی نسبت به شيخ بكار برد و شيخ حاضر نشد ديگر چيزی بنويسد و فقيه معصومی را مأمور اين كار كرد ، او ابوريحان را مورد ملامت قرار داد و به او نوشت : ( اگر در مخاطبه با ( حكيم ) كلماتی‏ جز اين كلمات انتخاب كرده بودی از نظر عقل و علم شايسته‏تر بود ) ( 1 ) . بيهقی مدعی است كه وی كتابی درباره مفارقات و اعداد عقول و افلاك و ترتيب مبدعات نوشته كه معشوق حكما بوده ولی از دست رفته است تاريخ‏ وفاتش دقيقا معلوم نيست ، احتمالا در حدود 450 بوده است ( 2 ) 2 - ابوالحسن بهمنياربن مرزبان آذربايجانی . مجوسی بود ، و مسلمان شد معروفترين شاگردان بوعلی است ، شهرت بهمنيار يكی بواسطه سئوالات‏ فراوانی است كه از بوعلی كرده و بوعلی جواب داده است ، بيشتر كتاب‏ مباحثات شيخ پاسخ به سئوالات بهمنيار است . ديگر بواسطه كتاب‏ معروف‏التحصيل است كه مكرر در كتب فلسفه از او ياد می‏شود . صدرالمتالهين در اسفار چندين بار مطالبی از آن كتاب و دو نوبت از كتابی‏ از او بنام ( البهجة والسعاده ) نقل كرده است . كتاب التحصيل اخيرا در جزء نشريات دانشكده الهيات و معارف اسلامی با تصحيح و تعليق پاورقی : ( 1 ) ترجمه تتمه صوان الحكمة صفحه . 60 ( 2 ) مقدمه عبدالرحمن بدوی بر تعليقات ابن سينا صفحه . 8