آقای دكتر معين در صفحه 22 كه می‏خواهند زرتشتيان را در دوره اسلامی خيلی‏ مظلوم جلوه دهند چنين می‏گويند : " گروه ديگر كه با حفظ آيين مزديسنا در ميهن خويش باقی ماندند ، ناچار متحمل رفتارهای خشن و ناشايست ملت‏ غالب و هم ميهنان خود گرديده همواره مورد تحقير و اهانت و مجبور به‏ نهفتن عقايد و آيين اجدادی خويش بودند و در اجرای آداب و مراسم دين ، آزادی نداشتند و روزگار به تلخی می‏گذرانيدند مؤلف تاريخ سيستان گويد : زياد بن ابيه ربيع را معزول كرد از سيستان و عبدالله بن ابی بكره را به‏ سيستان فرستاد ( در سال 51 هجری ) و او را فرمان داد كه چون آنجا شوی‏ شاپور ( كذا ) همه هربدان را بكش ، و آتشهاء گبركان برافكن . پس او به‏ سيستان شد بر اين جمله و دهاقين و گبركان سيستان قصد كردند كه عاصی گردند بدين سبيل " . آقای دكتر معين داستان را تا همين جا نقل می‏كنند و تتمه‏اش را در اينجا نقل نمی‏كنند ايشان اين شاهد تاريخی را برای اين مدعا می‏آورند كه زردشتيان‏ در اجرای مراسم دينی آزادی نداشتند و مجبور بودند كه عقايد و آيين اجدادی‏ خويش را مخفی كنند . تتمه اين تاريخچه كه خود ايشان در جای ديگر كتابشان ( 1 ) نقل كرده‏اند اين است كه مسلمانان سيستان با اين فرمان زياد به مخالفت برخاستند و گفتند اين فرمان بر خلاف سيرت پيغمبر و خلفای راشدين است و بر ضد تعليمات اسلامی است مسئله به خود خليفه كه در شام بود ارجاع شد ، جواب‏ آمد كه زردشتيان " معاهد " می‏باشند و خون و مال معاهد محترم است و كسی‏ حق تعرض به آنها را ندارد . نيز خود آقای دكتر معين در جای ديگر كتاب خود ( 2 ) از همان تاريخ‏ سيستان نقل می‏كنند كه در سال 46 هجری ( پنج سال قبل از اين واقعه ) " ربيع الحارثی بيامد به سيستان و سيرتهاء نيكو نهاد و مردمان را ( 3 ) جبر كردند تا علم پاورقی : ( 1 ) صفحه . 463 ( 2 ) صفحه . 27 ( 3 ) يعنی مسلمانان را .