علاقه شاعر به رسوم قديم است با حروف سياه نشان می‏دهند ، از آنجمله اين‏ مصراع را : " من شرمنده از مسلمانی " . آقای دكتر معين خود بهتر می‏دانند كه شاعران مسلمان عرفان مسلك ، در مقابل متظاهران به مسلمانی و رياكاران ، اصطلاحات و تعبيرات خاصی دارند ، هر جا كه زهد و احيانا مسلمانی را تخطئه می‏كند نظرشان به زاهد مابيها و مسلمان مابيهای دروغين است كه در همه عصرها وجود داشته و دارد و همواره‏ سد راه اسلام و مسلمين بوده و هست . حتی شاعرانی كه خود در لباس‏ روحانيت بوده‏اند و به عاليترين مقامات اجتهاد رسيده و در مسند شرع‏ نشسته بوده‏اند مانند شيخ بهائی كه علاوه بر اين جهت يك مهاجر عرب است‏ كه به ايران آمده ( 1 ) و حاج ملا احمد نراقی ( 2 ) و ميرزا محمد تقی‏ شيرازی و حاج ميرزا حبيب رضوی خراسانی پاورقی : ( 1 ) شيخ بهايی در غزل معروف خود كه با اين بيت آغاز می‏شود :
ساقيا بده جامی زان شراب روحانی
تا دمی بياسايم زين حجاب جسمانی
می‏گويد :
سجده بر بتی دارم راه مسجدم منما
كافر ره عشقم من كجا ، مسلمانی ؟
زاهدی به ميخانه سرخرو زمی ديدم
گفتمش مبارك باد ارمنی مسلمانی
( 2 ) نراقی مجتهد معروف قرن سيزدهم كه به " صفائی " متخلص بوده‏ ميگويد :
خوشا حال كسی كاندر ره عشق
سری درباخت ، يا جانی فدا كرد
در ميخانه بر رويم گشادند
مگر ميخواره‏ای بر من دعا كرد
صفائی تا مريد می‏كشان شد
عبادتهای پيشين را قضا كرد
و هم او می‏گويد :
تا مغبچگان مقيم ديرند
در دير مغان مرا مقام است
>