بوده است . آقای سيد علی بهبهانی در مقاله‏ای كه تحت عنوان ( فلسفه و شرح حال و نقد آثار ميرداماد ) نوشته‏اند می‏گويند ( فخرالدين محمد حسينی استرابادی‏ معاصر شاه طهماسب ( 918 - 984 ) به نوشته اسكندر بيك از بزرگان سماك‏ استراباد بوده ، از فحوای كلام وی استفاده ميشود كه ميرداماد مجلس درس‏ او را دريافته ولی از لحاظ زمان هم طراز او نبوده ( ؟ ) وی را در مقابل‏ محقق خفری محقق فخری می‏گفته‏اند ( 1 ) . محدث قمی در الكنی و الالقاب نيز از اين شخص به عنوان استاد ميرداماد ياد می‏كند ، همچنين ريحانة الادب . ولی اتفاقا از فرد ديگری نيز عينا به‏ همين نام ( فخرالدين استرابادی حسينی ) در همين عصر ياد شده كه او نيز اهل معقول بوده ، الهيات و جواهر و اعراض شرح تجريد قوشجی را حاشيه‏ كرده است ( 2 ) . و بنابر نقل آقای علی دوانی ، حاشيه دوانی بر تهذيب المنطق را نيز حاشيه كرده است ( 3 ) . ابتداء به نظر می‏رسد كه دو نفر به اين نام نيست‏ يك ، نفر است ، ولی صاحب الذريعه ( 4 ) تصريح می‏كند كه اين‏ها دو نفرند : به علاوه فخرالدين سماكی محمدبن الحسن است و آن ديگری محمدبن الحسين . ما اطلاع بيشتری از اساتيد معقول ميرداماد نداريم ، اينكه فخرالدين‏ سماكی ( محقق فخری ) نزد چه كسی تحصيل كرده و شاگردان ديگرش چه كسانی‏ بوده‏اند و در چه سالی درگذشته است چيز درستی نمی‏دانيم . گويند شاگرد غياث‏الدين منصور پاورقی : ( 1 ) دفتر سوم و چهارم مقالات و بررسيها نشريه دانشكده الهيات و معارف اسلامی صفحه . 27 ( 2 ) ريحانةالادب‏ج 4 صفحه . 304 ( 3 ) شرح حال جلال‏الدين دوانی صفحه . 165 ( 4 ) الذريعه‏ج 1 ص . 99