ما فعلا در اين طبقه جز اينها كسی را سراغ نداريم و اصلا نمی‏دانيم در اين‏ دوره كه قتل و غارت مغول آثار خود را در همه شؤون ظاهر ساخته بود و قتل‏عامهای امير تيمور گوركانی هم مزيد بر علت شده بود ، در غير شيراز چراغی روشن و حوزه‏ای داير بوده يا نبوده است ؟ ! طبقه هجدهم 1 - سيدالحكما محمدبن ابراهيم حسينی دشتكی شيرازی معروف به صدرالدين‏ دشتكی وسيد سند . از اعاظم حكماء دوره اسلامی و از افراد صاحب نظر است ، تا زمان ميرداماد افكار و آراء و آثار او و معاصر نامدارش جلال الدين‏ دوانی ، در ميان فضلا و طالبان حكمت مطرح بود . برخی از آراء و افكار او هنوز در ميان فلاسفه اسلامی مطرح است و برخی افكار مقبول دارد كه اكنون‏ مورد قبول فلاسفه بعد از صدرا است ، اين مرد در سال 828 متولد شده و در سال 903 در گذشته است معقول را نزد مردی بنام سيد فاضل فارسی و قوام‏الدين كربالی ( شاگرد سيد شريف ) تحصيل كرده است . 2 - علامه ، جلال‏الدين محمدبن اسعدالدين دوانی صديقی ، معروف به علامه‏ دوانی و محقق دوانی . در منطق و فلسفه و رياضيات صاحب نظر بوده است ، برخی آراء و افكار او نيز هنوز در كتب فلسفه مطرح است . شاگرد قوام‏الدين كربالی و محيی‏الدين گوشكناری و حسنشاه معروف به بقال وپدرش‏ اسعدالدين دوانی ( كه همه از شاگردان سيد شريف بوده‏اند ) بوده است . صاحب روضات ( 1 ) و همچنين صاحب ريحانةالادب ( 2 ) علامه دوانی را شاگرد مستقيم ميرسيد شريف پنداشته‏اند . ولی فاضل معاصر آقای علی دوانی‏ در كتاب نفيس خود ( شرح زندگانی جلال‏الدين دوانی ) اشتباه آنها را روشن‏ و ثابت كرده‏اند پاورقی : ( 1 ) روضات ، صفحه . 476 ( 2 ) ج 3 ص . 214