كه تأييد می‏كند استاد رازی همان ابوزيد بلخی است ( 1 ) . ابوزيد در سال 243 يا 244 متولد شد و از شاگرد خود رازی كه در 251 متولد شده است 7 يا 8 سال بزرگتر بوده است و البته اين بعيد نيست ، خصوصا با توجه به اينكه رازی در بزرگسالی به تحصيل اشتغال پيدا كرده است‏ . ابوزيد 9 سال هم بعد از شاگرد خود زنده بوده است . استاد ديگر رازی‏ ابوالعباس ايرانشهری است كه قبلا نام برديم و اطلاع درستی از او در دست‏ نيست . رازی عقايد فلسفی خاص دارد ، به فلسفه ارسطوئی زمان خويش تسليم نبوده‏ است ، درباب تركيب جسم قائل به " اجزاء ذره‏ای " بوده است . عقيده‏ خاصی درباب قدمای خمسه داشته است كه معروف است و كم و بيش در كتب‏ فلسفه مطرح است . عقايد فلسفی رازی را درباب قدمای خمسه ، فارابی ، ابوالحسين شهيد بلخی ، علی بن رضوان مصری ، ابن الهيثم بصری رد كرده‏اند . در فهرست كتب رازی ، كتابی " فی النبوات " آمده كه ديگران به طعن‏ و استهزاء نام او را " نقض الاديان " نهاده‏اند و كتاب ديگری بنام " فی حيل المتنبئين " و ديگران به طعن نام او را " مخاريق الانبياء " گذاشته‏اند . اين كتابها در دست نيست ، ولی متكلمين اسماعيلی از قبيل‏ ابوحاتم رازی و ناصر خسرو ( و شايد منقول از ابوحاتم ) در كتب خود به‏ نقل قول از رازی مطالبی آورده مبنی بر اينكه او منكر نبوات بوده است . هر چند ابوحاتم نام رازی را نبرده است و از او با كلمه " ملحد " ياد كرده است ولی مسلم است كه منظور او محمدبن زكريای رازی است . نظر باينكه آن كتب در دست نيست ، نمی‏توان اظهار نظر قطعی كرد ، ولی‏ از مجموع قرائن می‏توان بدست آورد كه رازی منكر نبوات نبوده و با " متنبئين " ( مدعيان دروغی نبوت ) در ستيزه بوده است ، مباحثات رازی‏ با ابوحاتم پاورقی : ( 1 ) شرح حال و آثار و افكار رازی ، به قلم دكتر مهدی محقق در مقدمه‏ ترجمه السيره الفلسفية رازی ص . 7