و غيره ( 1 ) . كريستن سن در فصل دوم كتاب خويش می‏نويسد : روحانيون در روابط خود با جامعه وظائف متعدد و مختلف داشته‏اند از قبيل اجراء احكام طهارت و اصغاء اعترافات گناهكاران و عفو و بخشايش‏ آنان و تعيين ميزان كفارات و جرائم و انجام دادن تشريفات عادی هنگام‏ ولادت ، و بستن كستيك ( كمربند مقدس ) و عروسی و تشييع جنازه و اعياد مذهبی . . . روزی چهار بار بايستی آفتاب را ستايش و آب و ماه را نيايش نمود . هنگام خواب و برخاستن و شستشو و بستن كمربند و خوردن غذا و قضای حاجت و زدن عطسه و چيدن ناخن و گيسو و افروختن چراغ و امثال آن‏ بايستی هر كسی دعايی مخصوص تلاوت كند . آتش اجاق هرگز نبايستی خاموش‏ شود و نور آفتاب نبايستی بر آتش بتابد . و آب با آتش نبايستی ملاقات‏ نمايد و ظروف فلزی نبايستی زنگ بزند زيرا كه فلزات مقدس بودند . اشخاصی كه به جسد ميت و بدن زن حائض يا زنی كه تازه وضع حمل كرده‏ مخصوصا اگر طفل مرده از او به وجود آمده باشد دست می‏زدند بايستی در حق‏ آنها تشريفاتی اجراء كنند كه بسی خستگی آور و پر زحمت بود . اردای ويراز كه از اوليای دين زردشتی است ( 2 ) هنگام مشاهده جهنم در ميان معذبين‏ مثل قاتل و لواط و كافر و جانی ، افرادی را هم ديد كه به سبب استحمام در آب گرم و آلودن آتش و آب به اشياء پليد و سخن گفتن در حين تناول طعام‏ و گريستن بر اموات و راه رفتن بدون كفش در رديف ساير پاورقی : ( 1 ) كريستن سن اينها را از بيرونی نقل می‏كند . ( 2 ) اردای ويرافنامه كتابی است كه مكاشفه يا معراجنامه اين روحانی‏ زردشتی به شمار می‏رود .