ساسانيان سياست كشورداری خود را بر اساس مذهب نهادند . اردشير بابكان سر سلسله ساسانيان . خود از يك خاندان روحانی بود كه به سلطنت‏ رسيد ، اردشير از يك طرف به خاطر علائق مذهبی و از طرف ديگر به خاطر سياست كشورداری كه نيازمند به يك مبنای اعتقادی بود به احياء و اشاعه و تحكيم مذهب زردشتی پرداخت . وی دستور داد كتاب مقدس زردشتيان : " اوستا " را تدوين كنند و مرتب سازند ، تشكيلات منظم روحانی به وجود آورد و در نتيجه روحانيان زردشتی صاحب قدرت فوق العاده شدند . آقای دكتر محمد معين در كتاب " مزديسنا و ادب پارسی " می‏گويد : پس از انقراض سلسله اشكانی ، نوبت پادشاهی به اردشير بابكان ( 226 - 241 ميلادی ) سر دودمان ساسانی رسيد ، ظهور وی ديباچه كتاب سعادت ايران‏ به شمار می‏رود . ملت ايران از پرتو كوششهای او رونقی مخصوص يافت ! اين‏ پادشاه اساس سلطنت خويش و اخلاف را بر آيين " مزديسنا " بنياد نهاد وی علاقه به دين را به ارث برده بود : ساسان پدر بزرگش در استخر متولی‏ معبد ناهيد ( آناهيت ) بود . از اينرو اردشير با همتی مخصوص در احيای‏ آيين باستانی كوشيد . در روی سكه ها آتشكده به عنوان علامت ملی معرفی‏ گرديد . او خود را در كتيبه ها " مزديسنا " يعنی ستاينده مزدا خوانده‏ آنچه مورخان در خصوص دينداری و ارتباط پادشاهی با روحانيت بدو نسبت‏ داده اند فردوسی در شاهنامه ضمن اندرزهای وی به پسرش شاپور تلخيص كرده‏ گويد :
چنان دين و دولت به يكديگرند
تو گويی كه در زير يك چادرند
نه بی تخت شاهی ، بود دين به پای
نه بی دين بود شهرياری به جای