« يرزقون ، يرون مقامی و يسمعون كلامی و يردون سلامی » . يعنی : خدايا من احترام صاحب اين محل را پس از وفات همان می‏دانم كه‏ در زمان حيات داشت . من می‏دانم كه پيامبر تو و جانشينانی كه تو برگزيدی‏ همه در پيشگاه تو زنده و مرزوقند ، مرا در جايگاهم می‏بينند ، سخنم را می‏شنوند ، سلامم را پاسخ می گويند . در آخر همين زيارت چنين می‏خوانيم : « اللهم انك قلت : و لو انهم اذ ظلموا انفسهم جاؤوك فاستغفروا الله و استغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحيما ». و انی اتيتك‏ مستغفرا تائبا من ذنوبی و انی اتوجه بك الی الله ربی و ربك ليغفر لی‏ ذنوبی » يعنی خدايا تو در كلام مجيدت به پيامبر گفتی : اگر آنان آنگاه كه به‏ خود ستم می‏كنند نزد تو بيايند و از خداوند طلب آمرزش كنند و پيامبر نيز برای آنها طلب آمرزش كند ، خداوند را توبه پذير و مهربان خواهند يافت‏ . سپس خطاب به رسول اكرم می‏گوييم : ای پيامبر عزيز ! من آمده‏ام نزد تو در حالی كه از خداوند آمرزش می‏طلبم و در حالی كه از گناه گذشته‏ام‏ پشيمانم ، من به وسيله تو كه بنده صالح خدا هستی و می‏توانی برای من دعا و استغفار كنی به سوی خدا كه هم پروردگار من است و هم پروردگار تو رو آورده‏ام تا ( در اثر استغفار من و استغفار تو ) گناهان مرا بيامرزد . توسل و توجه به اوليای خدا چون به اين صورت و به اين شكل است شرك‏ نيست ، بلكه عين عبادت خداوند است . اما مسئله كعبه و قبله كه آقای موبد اردشير آذر گشسب طرح كرده‏اند ، قبلا درباره اش بحث شد و معلوم شد قياس گرفتن تقديس آتش با رو به‏ كعبه ايستادن در حين نماز و عبادت خدا قياس مع الفارق است . آقای موبد اردشير می‏گويد : " چون آتش اين همه فوائد برای انسان داشته و دارد پس انسان حق‏