نژادی خود پل بسته بودند ، يعنی اسلام برای اولين بار توانست كليتی و وحدتی سياسی و اجتماعی بر اساس عقيده و مرام و مسلك به وجود آورد ، و همين جهت تسهيلات زيادی از لحاظ ايجاد تمدنی عظيم و وسيع به وجود آورد . از اينگونه اظهار نظرها فراوان می‏توان يافت . نقطه مقابل اينگونه اظهار نظرها ، يك سلسله اظهار نظرهای ديگر است كه‏ آنها نيز بايد مورد توجه واقع شود . طبق آن اظهار نظرها هجوم اعراب‏ مسلمان به ايران و غلبه آنها بر ايرانيان برای ايران فاجعه بوده است‏ نظير فاجعه حمله اسكندر و حمله مغول . همانطور كه حمله اسكندر و حمله‏ مغول و مخصوصا حمله مغول شيرازه يك تمدن بزرگ را از هم پاشيد ، حمله‏ اعراب مسلمان نيز مدنيتی را مضمحل ساخت و اگر مردم ايران بعد از اسلام ، خصوصا در قرنهای سوم و چهارم و پنجم و ششم هجری در خط علم و فرهنگ‏ افتادند ناشی از خصيصه نژادی و سابقه فرهنگی قبل از اسلام آنها بود و در حقيقت نوعی بازگشت به دوره قبل از اسلام بود و اسلام تنها كاری كه كرد اين بود كه در حدود دو قرن وقفه‏ای در اين سير علمی و فرهنگی ايجاد كرد ، پس از دو قرن كه ايران استقلال سياسی يافت و از تحت سلطه و نفوذ عرب‏ خارج شد و شخصيت پيشين خود را باز يافت دو مرتبه راه گذشته خويش را ادامه داد و بدينگونه استمرار فرهنگی ايران ادامه يافت . البته در ميان محققان ايرانی و غير ايرانی كسی را نمی توان يافت كه‏ اينگونه اظهار نظر نمايد ، اينگونه اظهار نظرها همواره از طرف كسانی‏ صورت می‏گيرد كه گفتارشان آب و رنگ تبليغ دارد و اهميتی كه دارد در اينست كه اخيرا زياد تكرار می‏شود و غالبا توأم است با تعبيرات ادبی و تحريك آميز . آقای فريدون آدميت در كتاب امير كبير و ايران ( 1 ) می‏گويد : دين اسلام برای ايجاد مركزيت ، در يك جامعه ابتدايی مثل پاورقی : ( 1 ) جلد اول ، صفحه 75 - . 74