مركزی و نگهبان حقيقی و فداكار خود را از دست دادند . قيس بن عبد يغوث در يمن كه از سه نفر مسلمان كه هر سه ايرانی بودند ترس و واهمه داشت و اينان عبارت بودند از : فيروز ، دادويه و جشيش‏ ديلمی . هنگامی كه خبر ارتداد قيس بن عبد يغوث به مدينه رسيد ، ابوبكر كه تازه به خلافت رسيده بود به چند نفر نامه نوشت كه از فيروز و مسلمانان ايرانی كه موجب هلاك اسود كذاب شدند پشتيبانی كنند . قيس هنگامی كه شنيد ابوبكر چنين نامه ای نوشته برای ذوالكلاع نوشت كه‏ خود و اصحابش با ايرانيان جنگ كنند و آنان را از خاك يمن اخراج نمايند وليكن ذوالكلاع و يارانش به قيس اعتناء نكردند و پيشنهاد او را رد نمودند . قيس هنگامی كه ديد كسی او را ياری نمی كند ، تصميم گرفت به هر طريق‏ كه شده ولو با مكر و فريب ايرانيان را از پا در آورد و فيروز و دادويه و ديلمی را كه سر كردگان آنها به شمار می‏روند بكشد . قيس برای اصحاب اسود كذاب كه در كوهها پراكنده بودند و با فيروز و ايرانيان سخت دشمن بودند دعوت نامه فرستاد و از آنان درخواست نمود كه‏ با فيروز و ايرانيان مسلمان جنگ كنند و قيس را ياری نمايند . در اثر اين دعوت جماعتی از اصحاب اسود عنسی در صنعا اجتماع نمودند و خود را برای جنگ با ايرانيان آماده ساختند . در اين هنگام اهل صنعا از اين جريان اطلاع پيدا كردند و از اسرار و حقايق پشت پرده كه توسط قيس بن عبد يغوث انجام می‏گرفت مطلع شدند . قيس با فيروز و دادويه به مشورت پرداخت و با مكر و حيله اوضاع و احوال را بر آنها وارونه جلوه داد و از اين دو نفر دعوت كرد كه فردا با هم غذا بخورند اينان نيز دعوت وی را پذيرفتند و قرار شد در موعد مقرر در منزل وی حاضر شوند .