استقلال و رهايی از استعمار هستند كه در اين كشورها گاه ، آرمانهای اصلی و اساسی انسان در عواملی نظير سنتها و تاريخ و زبان مشترك پياده می‏شوند ، ولی به محض وصول بدان هدفها ، يعنی در صبحگاه استقلال باز وجوه تفرقه و تنازع ظاهر می‏شود . اغنيای ملت كه تا ديشب برای استقلال جانفشانی‏ می‏كردند ، پس از استقلال راهشان از توده فقير جدا می‏شود : آن يك در پی‏ كسب و تحكيم مقام و موقع سياسی و اقتصادی و بهره برداری از محروميتها و رنجهای گذشته می‏افتد و اين يكی به مقاومت و مبارزه برای كسب حقوق خويش‏ و بالاخره جدايی و مبارزه و تفكيك و صف بندی جديد ، و بدين ترتيب ، همين ملت به دو يا چند " طبقه " كه آرمانهای متضاد دارند ، تقسيم‏ می‏شوند ، در حالی كه افراد اين طبقات همگی دارای يك زبان و يك سلسله‏ رسوم و فرهنگ و تاريخ هستند . و شواهد بسياری از مبارزات طبقاتی و مذهبی درون ملتهای موجود در دست داريم كه همگی حاكی از عدم اصالت دايمی‏ عوامل زبان و تاريخ و سنن و فرهنگ هستند . استقلال سياسی كه پياده شده و مهبط احساسات ناسيوناليستی و وجدان جمعی‏ ملتها و آرمان مشترك آنها بوده و هست ، امروزه لااقل برای كشورهای دنيای‏ سوم ، با وجود و حضور استعمار جهانی ، فروغ و معنای خود را از دست داده‏ است . در بسياری از كشورهای نو استقلال يا قديم الاستقلال ، سازمان سياسی و حتی سازمان حاكمه جامعه در زير لباس خودی نماينده بيگانه و آتش بيار منافع و مصالح بيگانگان است ، نماينده‏ای كه به اسلحه استقلال و حكومت‏ ملی مجهز شده است ، ولی همين سازمان های سياسی و هيأتهای حاكمه خود از اهالی همان كشورهاست و با مردم آنجا دارای زبان و سابقه تاريخی و سنن‏ مشترك هستند . در كشورهای پيشرفته و قدرتمند جهان امروز نيز مفهوم استقلال سياسی و مرزبنديهای جغرافيايی مفهوم اوليه خود را از دست داده ، به صورت دسته‏ بندی‏های منطقه ای در آمده است . اين موضوع حاكی از آن است كه اينگونه‏ كشورها به خاطر مصالح جديدی كه برايشان مطرح شده است اختلافات زبانی و سنتی و فرهنگی و نژادی سابق خود را ناچيز و غير اصيل يافته اند و اين‏ اتحاد در زمينه های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی نيز ، به نحو بارزتری ، شكل پيدا كرده است . غرب امروز به لحاظ فرهنگ و اقتصاد به صورت‏ يكپارچه در برابر دنيای سوم قرار گرفته