هندوستان رفت و در شهر اجمير در منطقه راجستان ساكن گرديد خواجه در اجمير مؤسسات اسلامی درست كرد و مدارس و مساجدی بنياد نهاد و به تدريس‏ و تبليغ مبانی اسلامی مشغول گرديد . خواجه معين‏الدين از طريق تصوف و عرفان كه با روح و فكر مردم هند سازگار بود موضوعات دينی را القاء می‏كرد و در اندك مدتی شهرت عظيم‏ يافت و مردم از اطراف و اكناف پيرامون وی را گرفتند و از وجود وی‏ استفاده كردند . پادشاهان و امرای اسلامی هند فوق‏العاده به وی احترام می‏كردند . برای‏ خواجه معين‏الدين وسائل پيشرفت از هر جهت فراهم گرديد و او توانست‏ ميليونها نفر از بت‏پرستان هند را به توحيد راهنمايی كند و از بركت وی‏ دين مقدس اسلام در شمال و مغرب هند پيش رود . معين‏الدين شاگردان زيادی‏ تربيت كرد و آنان هر كدام در منطقه خود مصدر خدمات ارزنده‏ای شدند . قطب‏الدين بختيار كاكی و فريدالدين گنج شكر از شاگردان و تربيت شدگان او هستند كه منشأ آثار و خدمات اسلامی شدند . خواجه معين‏الدين پس از مدتی فعاليت و تأسيس سازمانهای فرهنگی و مذهبی در شهر اجمير ديده از جهان فرو بست . مسلمين پس از درگذشت او برايش مقبره مجلل و باشكوهی ساختند كه پس از هشت قرن هنوز پابرجاست و يكی از مزارات درجه اول مسلمين در هند به شمار می‏رود . سلاطين مسلمان هند ، از عصر ناصرالدين خلجی تا زمان نظام حيدرآباد ، هر كدام در آنجا از خود يادگاری گذاشته‏اند . در ايوان و رواقها و داخل مقبره اشعار زيادی به زبان‏ فارسی كه زبان رسمی مسلمانان هند بود نوشته شده كه اينك چند بيت در ذيل‏ به نظر خوانندگان محترم می‏رسد :