از آنها مبرز بوده‏اند از قبيل شمس‏الدين خسرو شاهی ، قطب‏الدين مصری ، زين‏الدين كشی ، شمس‏الدين خوئی ، شهاب‏الدين نيشابوری . فخررازی در سال 534 متولد شده و در سال 606 درگذشته است ( 1 ) . 2 - شيخ شهاب الدين ، يحيی بن حبش بن ميرك سهروردی زنجانی ، معروف‏ به شيخ اشراق . بدون شك از اعجوبه‏های روزگار است . ذهنی فوق‏العاده وقاد و جوال و نوجو و مبتكر داشته است . تمايل اشراقی در فلسفه ، پيش از او ، حتی در فارابی و بوعلی وجود داشته است . اما كسی كه مكتبی بنام مكتب‏ اشراق تأسيس كرد و در بسياری از مسائل راه آن مكتب را از راه مكتب‏ مشاء جدا كرد اين مرد بزرگ بود . تقريبا همه مسائلی كه اكنون به عنوان‏ نظريات اشراقيون در مقابل مشائين شناخته ميشود ، و برخی می‏پندارند آنها مسائل ما به الاختلاف افلاطون و ارسطو است ، نتيجه فكر شخص سهروردی است‏ كه در مقابل افكار مشائين و بالخصوص مشائيان اسلامی آورده است . وی نزد مجدالدين جيلی ( در مراغه ) و ظهيرالدين قاری ( ظاهرا در اصفهان ) و فخرالدين ماردينی ( در عراق ) تحصيل كرده و مدتی ملازم ماردينی بوده است. ماردينی می‏گفته در هوش و ذكاء وحدت ذهن مانندش را نديده‏ام و از اين رو برجانش می‏ترسم ( 2 ) گويند البصائر النصيريه ابن سهلان را نزد ظهير الدين‏ قاری خوانده است . سهروردی در ساير علوم و از آن جمله فقه نيز سرآمد بوده است . به شام و حلب رفت و در جلسه درس فقه استاد مدرسه حلاويه حلب بنام شيخ افتخارالدين شركت كرد ، برتريش روشن گشت و مقرب استاد شد ، صيت‏ شهرتش او را مورد علاقه الملك الظاهر پسر صلاح الدين ايوبی كرد و در حضور او بی‏محابا با فقها پاورقی : ( 1 ) عيون الانباءج 3 صفحات 34 - 45 و تاريخ الحكماء ابن القفطی‏ صفحات 291 - . 293 ( 2 ) معجم‏الادباءج 7 ص . 269