حكيم قمشه‏ای آنچنان مرد كه زيست و آنچنان زيست كه خود در بيتی از يك‏ غزل سروده و آرزو كرده بود : كاخ زرين به شهان خوش كه من ديوانه گوشه‏ای خواهم و ويرانه به عالم‏ كم نيست ( 1 ) حكيم قمشه‏ای شاگردان بسياری تربيت كرد . آقا ميرزا هاشم اشكوری ، آقا ميرزا حسن كرمانشاهی ، آقا ميرزا شهاب نيريزی ، جهانگيرخان قشقائی ، آخوند ملامحمد كاشی اصفهانی ، ميرزا علی اكبر يزدی مقيم قم ، شيخ علی نوری‏ مدرس مدرسه مروی معروف به شيخ علی شوارق ، ميرزا محمد باقر حكيم و مجتهد اصطهباناتی مقيم نجف و مقتول در مشروطيت و مدفون در اصطهبانات ، حكيم صفای اصفهانی شاعر عارف معروف ، شيخ عبدالله رشتی رياضی ، شيخ‏ حيدرخان نهاوندی قاجار ، ميرزا ابوالفضل كلانتر تهرانی ، ميرزا سيد حسين‏ رضوی قمی ، شيخ محمود بروجردی ، ميرزا محمود قمی از آن جمله‏اند ( 2 ) . 4 - ميرزا ابوالحسن جلوه ، از مشاهير اساتيد و مدرسين اين طبقه است . سالهای متمادی تدريس كرده و شاگردان بسياری تربيت كرده است مرحوم جلوه‏ در سال 1238 متولد شده و در سال 1314 درگذشته است مرحوم جلوه بيشتر طرفدار بوعلی پاورقی : ( 1 ) قبل از اين بيت اين ابيات است : ( 2 ) رجوع شود به نقباءالبشر صفحه 733 و 690 و 1185 و به مقدمه رساله‏ مرحوم حكيم قمشه‏ای درباب ولايت و خلافت كبری كه حاشيه‏ای بر فص شيئی‏ فصوص الحكم محيی الدين است ص . 2