يك طبيعت است . گيورگيس پرسيد آيا هر چه در اوهرمزد هست در آتش هم‏ هست ؟ مغ جواب داد : بلی گيورگيس گفت : آتش نجاسات ومدفوع اسب و هر چه را بيابد می‏سوزاند ، پس اوهرمزد هم كه از همان طبيعت است اين‏ چيزها را می‏سوزاند ؟ ! . چون سخن بدينجا رسيد مغ بيچاره از جواب عاجز ماند ( 1 ) . مغان زردشتی در دوره اسلامی هنگامی كه با علمای اسلامی مواجه شدند در صدد دفاع از خود بر آمدند ، ولی اينبار نگفتند كه ما آتش را از آن جهت‏ می‏پرستيم كه با اهورامزدا از يك جنس و يك طبيعت است ، بلكه اساسا پرستش آتش را انكار كردند و مدعی شدند كه ما اهورا مزدا را كه خدای‏ متعال است می‏پرستيم و آتش را محراب و يا قبله خود قرار می‏دهيم ، همچنانكه مسلمين هنگامی كه خدای متعال را پرستش می‏كنند و نماز می‏خوانند به سوی كعبه می‏ايستند بدون آنكه كعبه را پرستش كنند . زردشتيان از يك طرف به پيروی از سنت قديمی معمولا هر جا سخن از تقديس و تعظيم آتش به ميان آمد كلمه " پرستش " و " عبادت " را بكار می‏بردند و از طرف ديگر برای اينكه خود را از حملات مسلمين نجات‏ دهند بجای كلمه " پرستش " و " عبادت " از قبله قرار دادن آتش سخن‏ به ميان آوردند . دقيقی شاعر زردشتی معروف كه مقتدای فردوسی در سرودن‏ شاهنامه است يعنی اول او به سرودن شاهنامه پرداخت و فردوسی راه او را تعقيب و تكميل كرد رسما طبق سنت معمول زردشتيان كلمه پرستش را به كار می‏برد . آنجا كه پيام فرشته را به زردشت درباره آتش نقل می‏كند چنين‏ می‏گويد :
پيامی بر از من گشتاسب شاه
بگو كای خداوند ديهيم و گاه
سپردم به تو كار هر " آذری "
كجا زان ببينی به هر كشوری
پاورقی : ( 1 ) ايران در زمان ساسانيان ، صفحه 456 - . 457