نيامده است يكی از صفحات درخشان روابط اسلام و ايران است . فعاليتهای فداكارانه ايرانيان مسلمان مقيم يمن را قبلا خوانديد . نهضت‏ ايرانيان عليه حكومت اموی كه منتهی به روی كار آمدن عباسيان گشت نيز از اين نوع خدمات است . اين قيام نظامی چنانكه در پيش بدان اشارت رفت‏ صرفا برای اقامه شعائر اسلامی و بازگرداندن عرب به شاهراه اسلام بود ، گواينكه در عين موفقيت نظامی ، در اثر اينكه دودمانی كه روی كار آمدند بهتر از امويان نبودند ، نتيجه درخشانی از آن به دست نيامد . در خود ايران در قرن دوم و سوم برخی نهضتها صورت گرفت كه جنبه‏ ضداسلامی داشت و سركوب شد . دقت در تاريخ نشان می‏دهد كه اين ايرانيان‏ مسلمان بودند كه آن قيامها را سركوب كردند نه مردم عرب . اگر سرداران و سربازان مسلمان ايرانی نبودند محال بود كه قوم عرب‏ بتواند قيامی كه در آذربايجان در قرن سوم به وسيله بابك خرم دين رهبری‏ می‏شد باتلفاتی در حدود دويست و پنجاه هزار نفر سركوب كند . همچنين است‏ ساير قيامهايی كه به وسيله المقنع يا سنباد يا استادسيس رهبری می‏شد . سلطان محمود غزنوی به جنگهای خود در هند رنگ اسلامی داده بود . سربازان‏ ايرانی فتوحات هند را با شور يك جهاد اسلامی انجام می‏دادند . و همچنين‏ در جنگهای صليبی سلاطين ايران به نام اسلام و تحت تأثير احساسات اسلامی‏ جلو هجوم صليبی‏های غربی را گرفتند . سربازان ايرانی ، اسلام را به آسيای صغير بردند نه عرب يا قوم ديگر . در اينجا نيز از مقاله آقای دكتر سيد جعفر شهيدی در كتاب " هزاره شيخ‏ طوسی " استفاده می‏كنيم . معظم‏له می‏نويسد : در عرف مسلمانان ، بلاد روم ، عبارت از ممالك روم شرقی است ، چنانكه‏