نور همه چيز است « الله نور السموات و الارض »( 1 ) در اين جهت نور حسی از قبيل آتش و آفتاب و چراغ ، با سنگ و كلوخ تفاوت نمی‏كند ، چنين‏ نيست كه اگر رو به سوی آتش كنيم به سوی خدا رو آورده‏ايم و اگر رو به‏ سوی خاك كنيم رو بسوی نورالانوار نياورده‏ايم . ايشان می‏گويند : زردشتيان به وسيله نور با خدای خود راز و نياز می‏نمايند . من می‏گويم : ولی يكتاپرستی اين است كه انسان آنگاه كه رو به سوی خدا می‏آورد هيچ چيز را وسيله و واسطه رو آوردن قرار ندهد « و اذا سئلك عبادی‏ عنی فانی قريب »( 2 ) در رو آوردن به سوی خدا لزومی ندارد و نبايست‏ چيزی را وسيله و واسطه قرار داد . آری پس از آنكه آدمی به خدا رو آورد و خدا را شناخت ، در مرحله بعدی‏ به اولياء خدا از آن جهت كه اولياء خدا و پرستندگان خدا و فانی فی‏ الله‏اند و مراحل عبوديت را طی كرده‏اند رو می‏آورد ، در اين مرحله است كه‏ آنها را وسيله استغفار و دعا قرار می‏دهد ، يعنی از آنها كه بندگان صالح‏ خدايند و در جهان ديگر زنده‏اند استمداد می‏كند كه از خداوند بخواهند كه فی‏ المثل به قلب او روشنی عنايت فرمايد ، گناهانش را به لطف و كرم خود ببخشايد . اين استمداد از آنجهت روا است كه طرف ، يك موجود زنده وحی مرزوق‏ است و مراتب قرب را با قدم عبوديت پيموده است و می‏تواند بهتر از ما مراتب تذلل و عبوديت را انجام دهد و به همين جهت از ما مقرب‏تر است . ما مسلمانان در زيارت رسول اكرم صلی الله عليه و آله و سلم ، چنين‏ می‏خوانيم : « اللهم انی اعتقد حرمه صاحب هذا المشهد الشريف فی غيبته كما اعتقدها فی حضرته و اعلم ان رسولك و خلفائك عليهم السلام احياء عندك » پاورقی : ( 1 ) سوره نور ، آيه . 25 ( 2 ) سوره بقره ، آيه . 186