و به آنها ماهيت و واقعيت نوين بخشد ، كه با ماهيت هر يك از مواد آن‏ صورت متغاير است . فلسفه صدرا يك نوع جهش است كه پس از يك سلسله حركتهای مداوم و تدريجی در معارف عقلی اسلامی رخ داده است . فلسفه صدرا از نوع ( سهل ممتنع ) است ، به ظاهر بسيار ساده است ، عبارتش اديبانه و منشيانه است ، اما يك فرد بسيار مستعد سالها بايد كار كند تا به مرحله اول برسد يعنی بفهمد كه آنرا نمی‏فهمد ، تا بار ديگر با ديد ديگری وارد شود . بسی افراد سالها عهده‏دار تدريس فلسفه صدرا بوده‏اند در حالی كه به عمق‏ آن نفوذ نكرده‏اند ، از اينرو توصيف و تحليل كار صدرا كار هر فلسفه‏ خوانده‏ای نيست . صدرا شاگرد شيخ بهائی و ميرداماد بوده است ، در شرحی كه بر اصول كافی‏ نوشته از شيخ بهائی به عنوان استاد علوم نقلی و از ميرداماد به عنوان‏ استاد علوم عقلی ياد می‏كند . كتابهای صدرا معروفتر از آن است كه در اينجا ما بخواهيم معرفی كنيم . وی در سال 1050 ضمن هفتمين سفر حج كه‏ پياده می‏رفت در بصره درگذشت . 3 - شمس‏الدين گيلانی معروف به ملاشمسا . از شاگردان ميرداماد است . ميان او و همشاگرديش ملاصدرا مراسله‏ای صورت گرفته است . ملاشمسا درباره‏ چند مشكل در فلسفه از قبيل موضوع در حركت كميه و وجود ذهنی سؤال كرده و صدرا پاسخ گفته است ، پاسخ صدرا به صورت رساله‏ای كوچك درآمده و در حاشيه مبدأ و معادوی با چاپ سنگی چاپ شده است . 4 - سلطان العلماء آملی مازندرانی معروف به خليفةالسلطان . شاگرد شيخ‏ بهائی و ميرداماد بوده است ، شاه عباس دخترش را به او داد و مدتی‏ وزارت شاه صفی و شاه عباس ثانی را داشته است . وی مردی است محقق ، حواشی او بر معالم و شرح لمعه نمونه يك كار تحقيقی است ، بدون حشو و زوائد چيز می‏نوشته