را همشان و همطراز خدای اهورامزدا می‏شناسد ( 1 ) . و كسانی كه زردشت را ثنوی می‏دانند می‏گويند ثنويت بعد از زردشت‏ استوارتر گشت . پ ، ژ ، دومناشه می‏گويد : دو گانه پرستی گاتهای زردشت به دو گانه پرستی استوارتری مبدل شد كه‏ تمام موجودات عالم را ميان خير و شر تقسيم می‏كرد ( 2 ) . . . كتاب ونديداد كه جزئی از اوستای فعلی است و چاپ شده است صريحا " انگرامئينو " را آفريننده نواحی بد زمين ، سرمای يخبندان زمستان ، حرارت سوزان تابستان ، مارها و افعيها . . . معرفی می‏كند . در دوره اسلامی زردشتيان عقائد ثنوی خويش را آزادانه اظهار می‏كرده و از آن دفاع می‏كرده‏اند و با ائمه اطهار عليهم السلام و همچنين با علما و متكلمين اسلامی صريحا در اين باره بحث و جدال می‏كرده‏اند . در كتب حديثی‏ شيعه از قبيل توحيد صدوق ، احتجاج طبرسی ، عيون اخبار الرضا و بحار الانوار اين بحث و جدالها نقل شده است . و اين خود می‏رساند كه زردشتيان‏ در دوره ساسانی ثنوی بوده‏اند و همان عقيده را در دوره اسلامی حفظ كرده و از آن دفاع می‏كرده‏اند . يكی از كتب معروف زردشتيان كه در دوره اسلامی ( قرن سوم هجری ) تاليف‏ يافته كتاب " دينكرد " است ، می‏گويند بيش از نيمی از اين كتاب در دفاع از ثنويت در مقابل اديان كليمی و مسيحيت است ( 3 ) . كريستن سن معتقد است كه در دوره ساسانی معتقدات " زروانی " كه قبلا پاورقی : ( 1 ) تاريخ جامع اديان صفحه . 315 ( 2 ) تمدن ايران ، ترجمه دكتر بهنام ، صفحه . 188 ( 3 ) تاريخ تمدن ايرانی ، به قلم جمعی از خاورشناسان ، ترجمه‏ء جواد محيی ، صفحه‏ء 269 - 270 ايضا همان كتاب ، ترجمه‏ء دكتر عيسی بهنام ، صفحه‏ء . 249