اولا در اين داستان ، قهرمان ، يحيی نحوی فيلسوف معروف است . طبق‏ اسنادی كه اخيرا تحقيق شده وی در حدود صد سال قبل از فتح اسكندريه در گذشته است و ملاقات وی با عمرو افسانه است ( 1 ) عجيب اينست كه شبلی‏ نعمان با اينكه می‏نويسد كه وی يكی از حكمای هفتگانه‏ای است كه در اثر فشار ژوستی نين از روم به ايران آمدند و خسرو انوشيروان از آنها پذيرائی‏ كرد ، اصل ملاقات يحيی با عمرو را مورد تائيد قرار می‏دهد . توجه نمی‏كند كه از مهاجرت آن حكما به ايران تا فتح اسكندريه بيش از صد و بيست سال‏ فاصله است ، عادتا امكان ندارد يحيی كه در حدود صد و بيست سال قبل از فتح اسكندريه حكيمی نامبردار و معروف بوده است ، هنگام فتح اسكندريه به‏ صورت يكی از نديمان عمرو به حيات خود ادامه دهد . بنابراين نقلهائی كه‏ ملاقات يحيی با عمرو را ذكر كرده‏اند هر چند نامی از كتابخانه نبرده‏اند بی‏ اساس است . داستان ملاقات يحيی با عمرو در روايت ابوالفرج نظير داستان تدريس‏ ارسطو در اسكندريه در روايت عبداللطيف است . و ضاعان و قصه پردازان به‏ انطباق قصه با تاريخ توجه نكرده اند . پاورقی : ( 1 ) عجيب اينست كه آقای دكتر ذبيح الله صفا با اينكه در صفحه 6 تاريخ علوم عقلی در اسلام ميگويد : يحيی نحوی از شخصيات بزرگ مدرسه‏ اسكندريه در اواخر قرن پنجم و نيمه اول قرن ششم ( در حدود يك قرن قبل از هجرت نبوی ) بوده و در صفحه 18 آن كتاب تصريح می‏كند : " می‏گويند تا فتح مصر به دست عمرو بن العاص ( 641 ميلادی ) زنده بود و اما چنانكه‏ قرائن تاريخی برمی‏آيد اين مرد از رجال اواخر قرن پنجم و نيمه اول قرن ششم‏ ميلادی است و زنده بودنش از اواخر قرن پنجم تا اواسط قرن هفتم بكلی دور از عادت و عقل است " . در عين حال خلاصه همين داستان را كه دو قهرمانش يحيی نحوی و عمرو بن‏ العاص می‏باشند به عنوان دليل بر كتابسوزی اسكندريه آورده است !