گناهكاران معذب بودند ( 1 ) . گاو و بالخصوص گاو نر تقدس مخصوصی پيدا كرده بود . در تعليمات اصلی‏ زردشت قربانی كردن گاو و هر حيوان ديگر ( كه قبل از زردشت خون اين‏ حيوانها را می‏ريختند بدون آنكه منظور اطعام نيازمندان باشد بلكه به خيال‏ اينكه ريختن خون اين حيوانات سبب تقويت خدايان می‏گردد ) ممنوع شد و تاكيد شد كه از اين حيوان برای زراعت استفاده شود . شايد همين تعليم و شايد سوابق ديگر از دوران طبيعت پرستی سبب شد كه بعد از زردشت گاو كم‏ كم در رديف مقدسات قرار گيرد در افسانه خلقت ، اول مخلوق زمينی فرض‏ شود و با گيومرد ( كيومرث ) به درجه شهادت نائل گردد و مخصوصا ادرار گاو ، مقدس و پاك كننده شناخته شود همانطوری كه كريستن سن می‏گويد : در كتاب " ونديداد " شرح مبسوطی راجع به آب و تاثير آن در تطهير مندرج است ، فقط چيزی كه در تطهير مؤثرتر از آب محسوب می‏شد بول گاو بود ( 2 ) . ابوالعلاء معری ، شاعر معروف عرب ، در اشعار معروف منسوب به او كه‏ اسلام و مسيحيت و يهوديت و زردشتيگری را يكجا انتقاد می‏كند ، چنين‏ می‏گويد :
عجبت لكسری و اشياعه
و غسل الوجوه ببول البقر
و قول اليهود اله يحب
رسيس العظام و ريح القتر
و قول النصاری اله يضام
و يظلم حيا و لا ينتصر
و قوم اتی من اقاصی البلاد
لرمی الجمار و لثم الحجر
يكی ديگر از احكامی كه در اوستای ساسانی سخت روی آن تكيه شده است‏ ممنوعيت دفن مردگان و آلوده كردن خاك است . در كتاب ونديداد كه قسمتی‏ از اين اوستاست بيش از هر موضوع ديگر درباره اين موضوع اصرار و تاكيد شده پاورقی : ( 1 - 2 ) ايران در زمان ساسانيان ، صفحه‏ء 141 - . 167