نجيب و ميهمان نواز بود ، با نشاط ، با فراست ، مزاح ، بذله گو و در عين حال مغرور و سريع الغضب بود و همين كه آتش خشم او برافروخته ميشد كينه جو و آشتی ناپذير و ظالم بود ، اين همان قومی است كه در يك لحظه‏ كشور كهنسال و معزز ولی فاسد و پوسيده ايران را سرنگون ساخت و زيباترين‏ ايالات را از دست جانشينان قسطنطين ربود و سلطنت جديد التأسيس آلمان‏ را پايمال نمود و ممالك ديگر اروپا را تهديد كرد و حال آنكه در شرق عالم‏ نيز جيوش فاتح او به جبال هيماليا راه يافتند و در آنجا هم رخنه كردند . ولی اين قوم شباهتی با كشور گشايان ديگر نداشت ، زيرا آيين نوينی آورده‏ بود و اقوام ديگر را تبليغ و دعوت مينمود ، بر خلاف ثنويت ايرانيان و مذهب مسيح كه انحطاط يافته بود ، توحيد پاك و خالص آورد و ميليونها مردم به آن گرويدند و حتی در همين عصر ما مذهب اسلام مذهب يك عشر از نژاد بشر است . ادوارد براون در صفحه 155 كتاب مزبور ، ضمن بحث از اوستا و اينكه آيا اوستای واقعی باقی است يا از ميان رفته است ، چنين به سخن خود ادامه‏ می‏دهد : اوستا متضمن اصول عقايد شخص شهيری مانند زردشت و محتوی احكام آيين‏ دنيای قديم است . اين آيين زمانی نقش مهمی در تاريخ جهان بازی كرده و با اينكه عده پيروان آن امروزه در ايران ده هزار و در هندوستان بيش از نود هزار نيست در اديان ديگری كه بالذات دارای اهميت بيشتری بوده‏ تأثيرات عميقی داشته است . معذلك در وصف اوستا نمی توان گفت كتابی‏ دلپسند يا دلچسب است . درست است كه تفسير بسياری از عبارات محل‏ ترديد است و هرگاه به مفهوم آن پی برده شود قدر و قيمت آن شايد بيشتر معلوم گردد ، ليكن اين