عزيزم درست تماشا كن و ببين ، من از كسانی هستم كه مصداق گفته شاعرم :
من اللاءلم يحججن يبغين حسبة
و لكن ليقتلن البری‏ء المغفلا
يعنی از آن زنان است كه به خاطر خدا به حج نيامده‏اند ، بلكه آمده‏اند بيگناهان و بيخبران را بكشند . عبيدالله كه خود از فقها و عباد به شمار می‏رفت ، و نسب به عمربن‏ الخطاب می‏برد گفت : " اما من در اين سفر دعا ميكنم كه خداوند چهره‏ بدين زيبايی را معذب نسازد " . اين خبر برای سعيدبن مسيب از فقهای مدينه نقل شد وی گفت به خدا قسم‏ اگر اين زن با يكی از اهل عراق مواجه شده بود ، اين چنين جواب نمی‏داد . در پاسخش می‏گفت : " دورشو ، خداوند تو را زشت گرداند " اما چه بايد كرد ، خوش طبعی مردم حجاز است ( 1 ) . و هم از اغانی نقل می‏كند كه : ابن جريح يكی ديگر از فقهای مدينه ، نشسته بود و گروهی كه در آن ميان عبدالله بن مبارك و جماعتی از عراقيها بودند نزدش نشسته بودند و او سخن می‏گفت ، در اين بين يكی از مغنيان‏ رسيد ، ابن جريح از او خواست كه برايش تغنی كند ، او عذر آورد ، ابن‏ جريح اصرار كرد مقداری تغنی كرد ، اما احساس كرد كه مستمعين را ناخوش‏ آمد ، كوتاه كرد و گفت : اگر نبود حضور اين گرانجانان بيشتر می‏ماندم و تو را به طرب می‏آوردم . ابن جريح رو كرد به حضار و گفت : مثل اينكه شما كار مرا زشت دانستيد . عبدالله بن مبارك كه از فقهای ايرانی نژاد است‏ گفت : آری ، ما در عراق با اينها مخالفيم ( 2 ) . . . پاورقی : ( 1 - 2 ) فجرالاسلام ، صفحه . 178