اعمالی كه در مقابل بت و يا آتش و غيره صورت می‏گيرد . جنبه تقدس پيدا می‏كند ، زيرا به قصد تقديس آنها صورت می‏گيرد . آنچه فطری بشر است " تقديس " است ، انسان بالفطره می‏خواهد در برابر يك موجود منزه از نقص‏ و آراسته به كمال بايستد و او را تقديس و تنزيه نمايد تقديس چون از يك‏ حس فطری سرچشمه می‏گيرد و غريزه ستايش كمال مطلق است كه انسان را وادار به اين عمل می‏نمايد ، خواه ناخواه ، با نوعی اعتقاد به استقلال شی‏ء مورد تقديس به طور مستشعر و يا غير مستشعر توام است ، ولو به صورت خطای در تطبيق به عبارت ديگر ، عبادت و تقديس چون از يك حس غريزی سرچشمه‏ می‏گيرد ، لزومی ندارد كه انسان در مرحله شعور ظاهر واقعا معتقد به‏ شايستگی و مبرا بودن از نقص و استقلال ذاتی يا فعلی آن معبود باشد . آری اين است معنی تقديس ، و اين است فرق تقديس و تواضع ، و همچنين‏ فرق تقديس و تعظيم ساده و همچنين فرق تقديس و توجه و قبله قرار دادن . آنچه زردشتيان در مورد آتش انجام می‏دهند تقديس است نه تواضع و نه‏ تعظيم ساده و نه قبله قرار دادن . تقديس و تنزيه بودن يك عمل ، كافی‏ است برای اينكه عبادت شمرده شود ، خواه توام با اعتقاد صريح به مقام‏ ربوبيت مطلقه و يا رب النوعی باشد و يا نباشد . گذشته از اين ، برخلاف ادعای آقای دكتر معين ، زردشتيان برای آتش‏ مقامی كمتر از رب النوع قائل نبوده و نيستند ، برای آتش روحانيت و تاثير معنوی و قدرت ماوراء الطبيعی قائل بوده و هستند قبلا نقل كرديم در اوستا " آذرايزد " ، پسر اهورامزدا خوانده شده است . كريستن سن می‏گويد : آتش در اين آيين مهمتر از ساير عناصر بوده است ( 1 ) . در پاورقی می‏گويد : عقيده هر تل در يك سلسله مقالاتی كه تحت عنوان " منابع و تحقيقات‏ هند و ايرانی " نوشته است اين است كه " . . . ايرانيان عنصر آتش‏ پاورقی : ( 1 ) مزديسينا و ادب پارسی ، صفحه . 333