و ابوسعيد خدری و جمعی ديگر مكروه می‏شمردند ، اما علی بن ابی طالب‏ عليه‏السلام و انس بن مالك و برخی ديگر برخلاف نظر می‏دادند ، لهذا پيروان‏ علی از صدر اسلام به نوشتن احاديث پرداختند برخلاف پيروان عمر . تا آنكه‏ در قرن دوم اجتماع شد بر ضد نظر عمر ( 1 ) . اولين و دومين كتاب حديثی شيعه يكی كتابی است به خط علی عليه‏السلام كه‏ در نزد ائمه اطهار عليه‏السلام بوده و ائمه گاهی آنرا به ديگران ارائه‏ می‏داده‏اند و يا از آن نقل می‏كرده‏اند كه در كتاب علی چنين آمده است ، ديگر كتابی است به نام مصحف فاطمه عليهاالسلام . از اين دو كتاب كه بگذريم ، اولين كتاب حديثی ، كتاب ابو رافع غلام‏ آزاد شده رسول خدا است كه در سنن و احكام و قضايا نوشته است . ابورافع‏ يك غلام قبطی است كه رسول خدا او را آزاد كرد . او و دو فرزندش‏ عبيدالله وعلی از شيعيان اميرالمؤمنين علی عليه‏السلام به شمار می‏روند . نام عبيدالله بن ابی رافع به عنوان كاتب يا خزانه‏دار اميرالمؤمنين در زمان خلافت آن حضرت زياد در كتب ياد می‏شود . علمای شيعه مانند نجاشی‏ درالفهرست او را اول مصنف شيعه دانسته‏اند ( 2 ) . بعد از ابورافع ، سلمان فارسی كتاب حديث كرده است . اثر سلمان فارسی‏ درباره شرح و توضيح حديث جاثليق رومی بوده است كه بعد از وفات رسول‏ اكرم به مدينه برای تحقيق آمد ( 4 ) . پس از سلمان نام عده ديگر از قبيل ابوذر غفاری و اصبغ بن نباته و ديگران برده می‏شود . سليم بن قيس از صحابه اميرالمؤمنين تاليفی دارد كه‏ اخيرا به طبع رسيده است ( 3 ) . پاورقی : ( 1 ) تأسيس الشيعة ، صفحه . 284 ( 2 - 3 ) تأسيس الشيعه ، صفحه . 280 ( 4 ) قسمت‏هائی از اين حديث در كتاب توحيد صدوق به طور متفرق ذكر شده . رجوع شود به آن كتاب ، چاپ مكتبةالصدوق در سال 1387 صفحات 282 و 286 و . 316