ثالثا ، فرضا ايرانيان در قرون اول اسلامی مجبور بودند احساسات خويش‏ را مخفی كنند و در زير پرده تشيع اظهار نمايند ، چرا پس از دو قرن كه‏ استقلال سياسی يافتند اين پرده را ندريدند و احساسات خويش را آشكار نكردند ؟ بلكه بر عكس هر چه زمان گذشت بيشتر در اسلام غرق شدند و پيوند خويش را با آيين گذشته بريدند ؟ ! رابعا ، هر مسلمان ايرانی می‏داند كه شهربانو مقام و موقعی بيشتر و بالاتر از مادران ساير ائمه اطهار كه بعضی عرب و بعضی افريقايی بودند ندارد ، كدام شيعه ايرانی يا غير ايرانی در دل خود نسبت به مادر حضرت‏ سجاد احترامی بيشتر از مادران ساير ائمه اطهار احساس می‏كند ؟ نرجس‏ خاتون والده ماجده حضرت حجة بن الحسن عجل الله تعالی فرجه يك كنيز رومی‏ است ، قطعا احترام اين بانوی رومی در ميان ايرانيان بيش از احترام‏ شهربانو است . خامسا : اگر از زاويه تاريخ بنگريم اصل داستان شهربانو و ازدواج او با امام حسين عليه السلام و ولادت امام سجاد از شاهزاده‏ای ايرانی مشكوك است‏ . داستان علاقه ايرانيان به ائمه اطهار به خاطر انتساب آنها به خاندان‏ ساسانی از طريق شهربانو ، از نظر تاريخی عينا همان داستان كسی است كه‏ گفت " امام زاده يعقوب را در بالای مناره گرگ دريد " ديگری گفت امام‏ زاده نبود ، پيغمبر زاده بود ، يعقوب نبود ، يوسف بود ، بالای مناره‏ نبود ، ته چاه بود ، تازه اصل مطلب دروغ است و گرگ يوسف را ندريد . در اينجا نيز اصل داستان كه يزدگرد دختری به نام شهربانو يا نام ديگر داشته و به افتخار عقد زناشوئی حسين بن علی و مادری امام سجاد نائل شده‏ باشد ، از نظر مدارك تاريخی سخت مشكوك است ، مورخين عصر حاضر عموما در اين قضيه تشكيك می كنند و آنرا بی اساس می‏دانند . می‏گويند در ميان‏ همه مورخين تنها يعقوبی جمله‏ای دارد به اين مضمون كه گفته است مادر علی‏ بن الحسين ،