حقيقت كه « لا رطب و لا يابس الا فی كتاب مبين »( تر و يا خشكی نيست‏ مگر آنكه در كتابی روشن وجود دارد ) طبعا مايه تحكيم چنين عقيدتی می‏شد و نتيجه اين اعتقاد اكتفاء بقرآن و احاديث و انصراف از همه كتب و آثار بود . . " ( 1 ) . من حقيقتا از اين مردان فاضل در شگفتم . آيا اينان نميدانند كه جمله‏ « الاسلام يهدم ما قبله » ناظر به اين بوده و هست كه با آمدن اسلام تمام‏ قوانين و رسوم و عادات گذشته ملغی است ؟ همه مسلمانان از صدر اسلام تاكنون از اين جمله‏ها جز اين نفهميده‏اند اين‏ جمله اعلام بی اعتبار بودن مراسم دينی جاهليت ، اعم از جاهليت شرك يا جاهليت اهل كتاب است و ربطی به غير مراسم و سنن مذهبی ندارد . همچنانكه مفهوم جمله " « الاسلام يجب ما قبله » " اينست كه اسلام روی‏ گذشته را ميپوشاند و عطف به ماسبق نمی‏كند ، مثلا جنايتی كه اگر در اسلام‏ واقع شود ، قصاص يا ديه خاص دارد ، اگر قبل از اسلام شخصی و در زمان‏ شرك او صورت گرفته باشد و او بعد مسلمان شده باشد اسلام عطف به ما سبق‏ نميكند . همه مسلمانان از اين جمله‏ها اين معانی را فهميده و می‏فهمند ، اينها كجا و معانی من در آوردی اين نويسندگان كجا ؟ ! همچنانكه حديث عمر به روشنی فرياد ميكند كه رسول خدا فرموده است با آمدن قرآن و شريعت ختميه ، تورات و شريعت موسی منسوخ است ، پس‏ پيغمبر مطالعه هر كتاب حتی كتب دينی را منع نفرمود ، مطالعه خصوص‏ كتابهای آسمانی منسوخ گذشته را منع كرد ، آن حضرت برای اينكه مسلمانان‏ شرايع منسوخ گذشتگان را با شريعت اسلام نياميزند آنها را از مطالعه‏ تورات منع فرمود . اينكه پيغمبر فرمود آنچه از اهل كتاب ميشنويد نه‏ تصديق كنيد و نه تكذيب نيز ناظر به قصص . دينی و احيانا احكام دينی‏ است . حضرت با اين جمله‏ها به آنها فهمانيد كه در دست پاورقی : ( 1 ) دكتر ذبيح الله صفا ، تاريخ علوم عقلی در اسلام ، صفحه 32 تقريبا همين بيان در جلد سوم تاريخ تمدن اسلام تاليف جرجی زيدان ترجمه فارسی‏ صفحه 54 و 55 آمده است .