 كتاب آداب الصلوة كه تاريخ ختم نگارش آن در تاريخ شنبه دوم ربيع الثانى 1361 ه . ق. (30 فروردين 1321 ه . ش) است، بيان تفصيلى آداب قلبى و اسرار معنوى نماز است. سه سال پيش از تأليف اين كتاب، در يكى از تصانيف گرانقدر حضرت امام(س) به نام سرّالصّلوة همين معانى به طور موجز و به زبان خواص اهل عرفان به نگارش در آمده بود، لكن آن حضرت به اين منظور كه عدۀ بيشترى از مطالب آن كتاب فايده برند به تأليف كتاب حاضر به زبانى سادهتر پرداختند.
قبلاً محتواي كتاب آداب الصلوة با توضيحات و تصرفات، با عنوان پرواز در ملكوت به چاپ رسيد، و پس از آن خود كتاب منتشر گرديد، اما چاپهاى قبلى به عللى، كه شايد يكى از آنها نداشتن نسخۀ خطى بوده است، به نحو مطلوب صورت نگرفت؛ از اين رو «مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى» با رعايت كمال دقت و امانتدارى، پس از بررسى نسخه بدلها و تطبيق با نسخۀ اصل كه در اختيار مؤسسه است، به چاپ و نشر اين اثر همت گماشت.
كتاب داراى دو مقدمه است كه حضرت امام در سال 1363 ه . ش نگاشتهاند و در آنها اين اثر را به فرزند گراميشان، حضرت حجة الاسلام والمسلمين حاج سيد احمد خمينى و خانم فاطمۀ طباطبايى (همسر جناب حاج سيد احمد خمينى) اهدا فرمودهاند. متن دستخط اين دو مقدمه نيز در اين كتاب چاپ شده است.
اين چاپ همراه با پاورقيها و توضيحاتى است كه در آنها منابع و مآخذ احاديث و اقوال ذكر گرديده و جملات عربى داخل متن ترجمه شده است.
يكهزار جلد از تيراژ نخستين چاپ همراه با تصوير كامل متن نسخۀ خطى به منظور استفادۀ كتابخانهها و علاقمندان آثار خطى امام منتشر گرديده، و در بقيه نمونهاى از دستخط چاپ شده است.
مقدمه اول:
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
كتاب آداب الصلوة را، كه خود از آن بهرهاى نبردم جز تأسّف بر قصور و تقصير بر ايّام گذشته كه توانايى بر خودسازى داشتم و حسرت و ندامت در روزگار پيرى كه دستم تهى و بارم سنگين و راهى بس دراز و پايم لنگ و آواى رحيل در گوش است، هديه كردم به فرزند عزيزم «احمد» كه از قدرت جوانى كامياب است؛ شايد او انشاءاللّه تعالى از محتويات آن، كه از كتاب كريم و سنّت شريف و افادات بزرگان فراهم شده است، بهرهمند شود و به معراج حقيقى از رهنمايى اهل معرفت راه يابد و دل از اين ظلمتكده بركند و به مقصد اصلى انسانيت، كه انبياء عظام و اولياء كرام - عليهم صلواتاللّه و سلامه ـ و اهلاللّه بر آن راه يافتند و ديگران را دعوت فرمودند، توفيق يابد. پسرم، خود را كه به فطرتاللّه تخمير شدهاى درياب و از گرداب ضلالت امواج سهمگين خودبينى و خودخواهى نجات ده و به سفينۀ نوح كه پرتو ولايت اللّه است ركوب كن كه مَنْ رَكَبَهٰا نَجٰى وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهٰا هَلَك («هر كس كه بر آن(كشتى ولايت) سوار شد نجات يافت، و هر كه از آن روى گردانيد هلاك شد.» ) .
فرزندم، كوشش كن كه در صراط مستقيم، كه صراط اللّه است، ولو لنگان لنگان حركت كنى و حركات و سكنات قلبى و قالبى را رنگ معنويت و الوهيت دهى و خدمت به خلق را براى آنكه خلق خدا هستند بنمايى. انبياء عظام و اولياء خاص خدا در عين حال كه مشابه ديگران اشتغال به كارها داشتهاند، هيچگاه در دنيا وارد نبودهاند؛ چون اشتغالشان بالحق و للحق بوده؛ در عين حال از رسول ختمى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت شده كه فرموده است: لَيُغٰانُ عَلىٰ قَلبى وَ اِنّى لاََسْتَغفِرُ اللّه فى كُلِّ يَومٍ سَبْعينَ مَرَّة («گاه بر دلم غبارى مىنشيند و من هر روز هفتاد بار از خدا آمرزش مىخواهم.» مستدرك الوسائل، «كتاب الصلوة»، «ابواب الذّكر»، باب 22، حديث 1) ـ شايد رؤيت حق در كثرت را كدورتْ حساب مىفرمود.
پسرم، خود را مهيا كن كه پس از من بر تو جفاها رود و نگرانيها كه از من دارند به حساب تو گذارند. اگر حساب خود را با خداى خود صاف كنى و پناه به ذكر اللّه برى، هراسى از خلق به خود راه مده كه حساب خلق زودگذر است و آنچه ازلى است حساب در پيشگاه حق است.
فرزندم، پس از من ممكن است پيشنهاد خدمتى بر تو شود، در صورتى كه قصدت خدمت به جمهورى اسلامى و اسلام عزيز است رد مكن؛ و اگر خداى نخواسته براى هواهاى نفسانى و ارضاى شهوات است، از آن اجتناب كن كه مقامات دنيوى ارزش آن ندارد كه خود را در راه آنها تباه كنى.
بارالها، احمد و تبارش و متعلّقانش، كه از بندگان تو و تبار رسول اكرمند، اينان را در دنيا و آخرت سعادتمند فرما و دست شيطان رجيم را از آسيب به آنها كوتاه فرما.
خداوندا، ما ضعيف و ناتوانيم و عقب افتاده از قافلۀ سالكان، تو خود از ما دستگيرى فرما. رَبَّنا عٰامِلْنٰا بِفَضْلِكَ وَ لاٰ تُعٰامِلْنٰا بِعَدْلِك. والسلام على عباد اللّه الصّٰالحين.
23 ربيع الاول 1405 ـ 25 آذر 1363
روح اللّه الموسوى الخمينى
مقدمه دوم:
بسمه تعالىٰ
افسوس كه عمر در بطالت بگذشت با بار گنه بدون طاعت بگذشت
فردا كه به صحنۀ مجازات روم گويند كه هنگام ندامت بگذشت
كتاب آداب الصلوة را، كه به دختر عزيزم فاطى (فاطمۀ طباطبائى، همسر حضرت حجة الاسلام والمسلمين حاج سيداحمد خمينى)، كه خدايش از مصلّين قرار دهد، اعطا مىنمايم، از تاريخ اتمام آن بيش از چهل سال مىگذرد. و قبل از آن ـ به چند سال ـ كتاب سرّ الصلوة را اتمام نمودم. و از آن سالها تاكنون بيش از چهل سال مىگذرد و من نه اسرار صلوة را دريافتم، و نه به آداب آن پرداختم، كه يافتن غير از بافتن است و ساختن جدا از پرداختن. و اين كتابها حجتى است از مولىٰ بر اين عبد بىمايه. و به خداى تعالى پناه مىبرم از آنكه مشمول آيۀ شريفۀ كمرشكن لِمَ تَقُولُوَن مٰا لا تَفْعَلُونَ. كَبُرَ مَقْتاً عِندَاللّه اَنْ تَقْولُوا ما لا تَفْعَلُون («چرا چيزى به زبان مىگوييد و در عمل خلاف آن مىكنيد؟ (بترسيد كه) خدا را سخت به غضب مىآورد اينكه سخنى بگوييد و خلاف آن عمل كنيد.»(صف / 1، 2)) باشم، و پناهى جز رحمت واسعهاش ندارم.
و تو اى دخترم، اميد است كه توفيق به كار بستن آداب اين معراج بزرگ الهى را داشته باشى و به راهنمائى اين براق الهى از بيت مظلم نفسْ هجرت كنى الى اللّه. و به خداى بزرگ پناه مىدهم تو را از آنكه مطالعۀ اين اوراق بر تعلّقات نفسانيهات نيفزايد و تو را چون نويسنده ملعبۀ شيطان نكند.
دخترم، هر چند در تو بحمداللّه لطافت روحى يافتم كه اميد آن است كه هدايت اللّه شامل حالت شود و با عنايت او جلّ و علا از چاه عميق طبيعت خلاص شوى و به صراط مستقيم انسانيت راه يابى، لكن از كيد شيطان و نفس خطرناكتر از آن غافل مباش و به خداى بزرگ پناهنده شو اِنَّه رَحيمٌ بِعِبٰادِه.
دخترم، اگر از مطالعۀ اين اوراق خداى نخواسته نتيجه حاصل نشود مگر خودنمائى و مجلس آرائى و سر توى سرها آوردن، بهتر است از مطالعۀ آن صرف نظر بلكه احتراز كنى كه مبادا چون من گرفتار تأسّف شوى. و اگر ان شاءاللّه خود را مهيّا كنى كه از مطالبى كه از كتاب و سنّت و اخبار اهل بيت عصمت و افادات اهل معرفت اخذ شده است به جان استفاده كنى و استعداد و لطافت قريحهاى را كه خداوند عطا فرموده به كار اندازى، بسماللّه، اين گوى و اين ميدان. اميد است در اين معراج انسانى و معجون رحمانى دل از غير خالى كنى و با آب حيات قلب را شستشو دهى و چهار تكبير زده خود را از خودى برهانى تا به دوست برسى: وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهٰاجِراً اِلىَ اللّه وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهُ عَلَى اللّه («و هر گاه كسى از منزلش براى هجرت به سوى خدا و رسول او بيرون آيد و در سفر مرگ وى در رسد، پس اجر و ثواب او بر خداست.»(نساء /100)) .
بارالها، ما را مهاجر الى اللّه و رسوله قرار ده و به فنا برسان؛ و فاطى و احمد را توفيق خدمت عنايت كن و به سعادت برسان.
| دریافت کتاب نوع فایل zip/ حجم630 کیلو بایت |
 |
|